Своите ладилници ги згоелмиле за пет тони, а вака се сушат најдобрите српски сливи за кои има голема побарувачка на странскиот пазар.
Извозот на сушени сливи од Србија во 2020 година бил за 1,3 милиони евра поголем отколку во 2019 година и изнесувал 8 милиони евра.
Перспектива во производството, а потоа и во сушењето на сливи, забележало и семејството Ѓорѓевиќ од село Горна Трнава кај Топола и како што велат, тоа им е сигурен извор на приходи.
„Сувата слива се пакува во амбалажа од пет, десет килограми или помалку, зависно од побарувачката, продаваме главно на кванташки. Цената е солидна. Сувата слива е многу поскапа од свежата, заработка има зависно од година до година, не е побарувачката секогаш иста. За извоз цената е од 1,8 евра по килограм и тоа е одлична цена, најбарана е во Франција, но интересот за сувата слива се прошири и на рускиот пазар, што нам, на преработувачите дополнително ни донесува сигурен и подобар пласман“, вели Марко Ѓорѓевиќ.
Семејството Ѓорѓевиќ имаат сливи на 8 хектари, половина од родот го продаваат во свежа, а остатокот во сушена состојба. Најдобро се покажала сортата „стенли“ бидејќи има доста шеќер. Како што се развивала работата, ги прошириле своите капацитети и направиле ладилник од пет тони.
„Моравме да му се спротивставиме на пазарот, кој бара сè повеќе, свежата слива не може да ни донесе заработка, само да покриеме дел од вложеното, додека сушената слива има солидна цена. Го заокруживме производството на нашиот имот и сме задоволни, бидејќи од нашата работа живее цело петочлено семејство“ – изјави Слободан Ѓорѓевиќ.
Процесот на сушење на сливата трае од 24 до 28 часа, се суши на топол воздух и струја, температурата на сушење е до 80 степени.
„Напорна работа е бидејќи мора да се води сметка за секој детаљ, сливата не смее да се пресуши, тоа е скапа стока, мора да бидеш многу одговорен. Кога ќе почне да се суши, се дежура додека не заврши. Добри дрвја и добра волја и сливата мора да биде добра“, вели Марко.
Во процесот на преработка на сливата на семејниот имот се вклучени сите, а наследниците на Слободан, синовите Марко и Иван, одлучиле да останат на имотот и да живеат токму од земјоделството.
Извор: telegraf.rs
