За разлика од обичното (конвенционално) земјоделско производство, органското земјоделско производство поголемо внимание му придава на спречување на појава на штетниците отколку на заштита од нив, преку примена на низа агротехнички мерки.
Организмите (инсекти, болви, микроорганизми) или плевелите, стануваат штетници откако нивото на нивно присуство ќе доведе земјоделците да не можат да ги остварат своите производни цели.
Познавањето на развојните циклуси, техниките за следење на бројот на штетниците кои се применуваат во интегралната заштита, се применливи и во органското производство, бидејќи тие вршат само следење на бројот на инсектите и плевелите на одредена површина.
Контрола над болестите
Болестите можат да претставуваат ограничувачки фактор во производството на зелка според принципите на органското земјоделско производство. Тие можат да бидат предизвикани од габи, бактерии и инсекти. Од друга страна, пореметувањата предизвикани од временските услови или недостаток од хранливи елементи во почвата можат да предизвикаат појава на симптоми, многу слични на оние кои се јавуваат при појава на болести.
Оттука, познавањето на симптомите е од клучно значење за преземање оптимални мерки за отстранување на истите. Комбинацијата од агротехнички мерки треба да биде основата врз која ќе се гради стратегијата за заштита од појава на болестите. Вистинскиот избор на сорти, проследено со вистинскиот избор на локацијата, може да биде од пресудно значење за успехот во одгледувањето на зелката.
Исто така, отстранувањето на мумифицираните плодови, заразените растенија, како и векторите кои придонесуваат за појава на болестите, се мерки кои значително ќе придонесат за намалување на опасноста и условите за појава на болести.
Основни принципи на заштита во органското земјоделско производство
Задолжителни мерки
Заштитата на културите од болести и штетници треба да биде под надзор на стручно лице. Заштитата на растенијата треба да биде во согласност со Прирачникот за органско производство на зелка.
Основни принципи на органската заштита:
• одгледување сорти кои се отпорни на болести и штетници;
• користење здрав и сертифициран саден материјал;
• примена на агротехнички мерки за создавање на неповолни услови за развој на штетници и болести: плодоред, избалансирано ѓубрење, наводнување „капка по капка“;
• примена на механички и физички мерки;
• примена на биолошка борба (корисни видови инсекти, пајаци,
микроорганизми);
• примена на супстанции од природно потекло (сулфур, бакар).
• Производителот треба да се придржува кон одредбите од Добрата земјоделска практика (GAP) во одгледувањето, кои доведуваат до спречување на појава на штетни инсекти во број кој би довел до штети на растенијата;
• Биолошките и физичките методи обезбедуваат дополнителна заштита, за што не е потребно добивање дозвола за примена.
Повеќе за органското производство на зелка можете да прочитате во Водич за органско производство на зелка
