Владимир Крстоношиќ од Кикинда одгледува кикирики две години, а на тоа се одлучил поради производството на ладно цедени масла кои веќе ги прави. Тоа е всушност семејно производство, во кое се вклучени сите членови.
„Маслото од кикирики е високо ценето на пазарот и е многу барано. Ако немаме сопствена суровина, производството не е перспективно. Тоа беше главната причина“, вели Крстоносиќ.
Се преферира топло време за садење
Неодамна ги извадиле кикириките, по што следувало сушење и цедење. Квалитетот, вели Владимир, е многу добар, но не се најзадоволни од приносот. Како и на секој почеток, има грешки кои тој не ги крие, туку учи од нив и со задоволство ги споделува со другите кои би сакале да влезат во оваа продукција.
„Згрешивме со датумот на сеидба. Беше мај, но беше премногу студено за ова растение, требаше подоцна. Сакаме да го посееме порано, за да има подолга вегетација, но тоа е погрешно. Важно е да е топло, кикириките сакаат температура која не паѓа под 15 степени. Имавме многу ретко никнување и поради времето малку нерамномерно.“
Според него, треба да се посее со широкоредни сејачи на растојание од 70 см. Комплетната агротехника во првиот дел од вегетацијата е иста како кај сојата.
„Додека не процвета, се одгледува како соја во секоја смисла. Потребна е заштита од плевел, а не е потребна заштита од инсекти и габични заболувања бидејќи е отпорна култура. Во наши услови нема природен непријател во формата на инсекти и габи“, објаснува.
Добро поднесува суша
Кога ќе почне да цвета, се почнува со третман како за компир. Се прави длабоко „завиткување“ за да може да има доволно маса, бидејќи кога ќе процвета ги свиткува своите цветови кон земјата и ги обвиткува во неа, а мешунката расте во самата земја. За разлика од гравот и сојата и другите мешунки, кои не поднесуваат високи температури, кикириките се отпорни. Добро поднесува суша и не бара премногу вода.
„Бидејќи формира плодови под земја, мора строго да се внимава да не добие прекумерна влага, да не почне да скапува и да ‘рти, но важно е и да не овене од жед, треба умерено да се полева.“
Се вади со специјални екстрактори за кикирики кои во Србија е речиси невозможно да се најдат, па така Крстоношиќ користи вадилка за компири.
„Кога ќе ги извадиме, ги собираме со рака, ги ставаме на тракторска приколка, се транспортира во шупа или хала, кој што има дома и таму прво се суши и протресува, се вади од билката и потоа оди на дополнително сушење, потоа крцкање, лупење, селекција и подготвено е за употреба. Ние конкретно го цедиме маслото“, објаснува Крстоношиќ.
Од 10 кг суровина – четири литри масло
Тој посочува дека сушењето е природно, за разлика од семките од тиква кои се сушат на вештачки начин. Ова е можно поради далеку помалата влага што ја содржат кикириките.
Ако сѐ се направи добро, ќе има многу повеќе маслото отколку од некои други растенија. Од 10 кг кикирики се добиваат околу четири литри масло.
„Вкусот е многу благ. Кај ладно цедените јасно се чувствува суровината од која потекнуваат. Луѓето кои се навикнати на рафинирано, кога ќе пробаат нерафинирано, односно ладно цедено сончогледово масло, им е прејако. Тоа не е случај со кикиритките“, објаснува Владимир.
Може да се користи за готвење, поднесува температури до 225 степени. Најдобро е за слатки јадења, бидејќи дава многу пријатен вкус на храната, особено на палачинките и колачите.
Извор: agroklub.rs
