Бубамара или Coccinellidae , се мали инсекти, со големина од 0,8-18 милиметри. Во Европа живеаат повеќе од 100 различни видови од овие инсекти, но само мал број од нив прават штети кај растенијата.
Телото на бубамарата е полуовално, обично полукружно. Тие имаат два пара крилја и три пара силни нозе. Нивната обвивка е обично црвена, портокалова или жолта со црни точки. Но, има и црни со црвени точки, а некои видови немаат точки. Според бројот на точките, можат да се одреди на кој вид му припаѓаат.
Вториот пар крилја, со кои добро лета, е мембранозен. Антените или пипалата му користат како сетила за допир, мирис и пронаоѓање. Интензивната боја на обвивката ги предупредува другите инсекти дека бубамарите не се јадат. Во случај на опасност, како предупредување, покрај бојата, имаат способност да лачат и алкалоиди (кокцинелина) со исклучително непријатен мирис и горчлив вкус.
Кога ќе се почувствува загрозена, бубамарата се врти на грб, ги собира нозете и се преправа дека е мртва. Во зависност од видот на храната што ја јадат,постојат: aphidiphagous (се хранат со растителни вошки), acariphagous (се хранат со грини) и кокцидифаги (кои се хранат со тироидни вошки).
Бубамарите се корисен вид на инсекти, бидејќи се хранат со ларвите на растителните вошки, со грини и со јајца и ларви на други инсекти. Возрасните инсекти јадат 40-50 растителни вошки дневно, или до 3000 во текот на нивниот живот, а ларвите на овие инсекти јадат до 600 лисни вошки.
Употребата на бубамарата за комерцијални цели во органското производство беше поттикната токму од сознанието дека тие се хранат со штеточини кои ги напаѓаат растенијата, па така првите обиди биле во насока да се воспостави биолошка контрола и тоа во САД уште во 1889 година.
Извор: Агропортал
