Лековитата шитаке печурка традиционално се произведува во природа на дрвени форми, најчесто даб. Во Јапонија се користи локалниот вид од семејството на бука која ја нарекуваат ши, па оттука и името на оваа печурка.
Дрвото се сече непосредно пред да се сее мицелиумот, иако може претходно да одлежи 15-30 дена. Тоа е обично во пролет и есен, кога се најпогодни услови за одгледување. Не се препорачува летна инокулација, бидејќи во стеблата има помалку шеќер, а кората е посува, па полесно се одвојува од дрвото. На тој начин се олеснува навлегувањето на патогени, а таму каде што дошло до целосно раздвојување нема ни да се формираат плодни тела.
Постои можност стеблата да се исечат наесен и да се остават да презимат на отворено, а на пролет, пред усвојувањето, да се исечат во форми долги околу еден метар. Најдобри резултати се постигнуваат кога нивниот дијаметар е од 7 до 15 сантиметри.
На пазарите каде што е застапен овој начин на производство, мицелиумот се продава на големо, односно мешан со струготини или во форма на компактни чепови. Пред поставувањето, со дупчалка се прават дупки во формите. Ако е во прашање мицелиум во облик на чеп, нивниот дијаметар треба да одговара на дијаметарот на дупките.
Големината помеѓу дупките во редот е 15, а меѓу редовите 2,5 сантиметри. Се дупчат наизменично, така што растојанието меѓу нив да е еднакво. По инсталацијата, чеповите се зацврстуваат со чекан и на крај се залеваат со топол восок.
Струготината со мицелиумот се вметнува во малку поголеми отвори, во кои потоа дополнително се втиснува со посебен алат. И после оваа постапка неопходно е да се полева со топол восок кој штити од загуба на влага. Се верува дека супозиториите се подобри, бидејќи полесно се поставуваат и побавно ја испуштаат влагата, па затоа во повлажни региони не е ни потребно залевање со восок.
‘Ртењето на мицелиумот трае од 6 до 18 месеци, што зависи од видот на дрвото, големината на обликот, условите на околината и квалитетот на мицелиумот.
На крајот на овој период, формите се пренесуваат на местото за плодоносење кое е постудено и повлажно. Оваа промена на условите на средината го забрзува развојот на габите. Исто така, откриено е дека стресот, поради некоја причина, има добар ефект врз зголемувањето на приносите, па затоа производителите прибегнуваат кон удирање на формите со чекан.
Најголеми приноси се добиваат во текот на пролетта и есента, кога условите се најповолни. На истото стебло, шитаке ќе раѓа неколку години, додека целосно не се исцрпи, но најголеми приноси се во втората и третата година. После тоа, дрвото може да се користи за огрев.
Стеблата за оваа намена претходно се натопуваат со вода за да се исфрли јаглерод диоксидот и да се обезбеди потребната влага. На овој начин може да се добијат до 5 производни циклуси. Предноста е што печурките пристигнуваат во време кога ги нема доволно на пазарот, па и цената е многу повисока
