Пред да започнеме со органско производство, треба да знаеме со каква вода располагаме. Затоа, задолжително е да се тестира водата хемиски и микробиолошки.
Стандардите се пропишани за содржината на одредени елементи, бидејќи сите елементи се корисни до одредена граница, а прекумерните количини од нив можат да бидат многу штетни за нашите култури кои ги одгледуваме.
Зголемени концентрации на одредени елементи може да бидат од отпадните води, а најчест загадувач е човекот, односно човечкиот фактор. Водата со која наводнуваме мора да биде од l или ll класа, а наводнувањето треба да се врши во оптимален период, според видот и сортата на зеленчукот.
Наводнувањето го започнуваме пред сеидба и садење, ако има суша, при негово одгледување. Во органското производство правило е помалку обилно наводнување и за овие цели можеме успешно да користиме дождовница, проточна речна вода, каналска вода, а ладната вода од бунарите е понеповолна (предизвикува стрес кај растенијата). Температура на водата пониска од 15 степени како и наводнувањето во топлите попладневни часови, доведува до оштетување на лисјата и стеблата на растенијата, особено на оние на кои им се потребни повисоки температури за раст (пиперка, модар патлиџан, лубеница).
Најповолен начин на наводнување е системот „капка по капка“. Не се препорачува наводнување со прскање бидејќи ја набива почвата – ја расипува структурата, додека наводнувањето со бразди може брзо да ги прошири спорите на одредени растителни патогени.
Градинарските растенија се наводнуваат наутро во студените денови, а во доцните попладневни часови и навечер во лето. Овие видови наводнување придонесуваат за заштеда на вода (помалку испарување), а растението е изложено на помалку температурни промени.
