Земјоделството постојано бара начини за зачувување и подобрување на квалитетот на земјиштето. Две милијарди хектари земјоделско земјиште во светот се деградирани, а во него недостасува најмногу органска материја, хумус. Тоа е одговор на многуте предизвици со кои се соочува земјоделството и иднината на планетата. Неговото создавање е долг и сложен процес, а истражувачите успеале да создадат вештачки хумус, кој би можел да ја зголеми плодноста на почвата, да ги зачува екосистемите, да складира јаглерод диоксид и вода.
Научниците од Институтот „Макс Планк“ во Потсдам-Голм (Германија) развија процес за производство на хумусни состојки во лабораторија, наведува Агрархеуте.
Мора да бидеме побрзи од природата
Расте побарувачката за обработливи површини и пасишта, а истовремено се забележува и сè поголема деградација поради ерозијата, недостатокот на вода, вишокот сол.
„Со оглед на сѐ полошиот квалитет на земјиштето во светот, треба да бидеме побрзи од природата, бидејќи таа ќе треба да нахрани 10 милијарди луѓе за неколку години, а климатската криза мора да се реши“, рече професорот Маркус Антониети, директор на Институтот Макс Планк.
Хумусот настанува со распаѓање на органски состојки и понекогаш се потребни години за да се создаде. Ова се многу сложени молекули во кои е врзан јаглерод. Има многу позитивни ефекти и е во состојба структурно и хемиски да ја подобри почвата.
Вештачки хумус: евтин и брз процес
Преку бројни експерименти, истражувачите пронајдоа начин да произведат хумусни материи за половина ден со помош на топлина, висок притисок и основата што ја сочинувале: органски отпад (лисја, кора, зелен отпад) и пепел. Производот што го добиле се однесува како хумус.
Антониети вели дека процесот е евтин и се одвива со правилно управување со температурата и притисокот, како и со другите параметри. Вештачките состојки ја подобруваат почвата како природни и носат големи придобивки.
„На две милијарди хектари обработливо земјиште им требаат две милијарди тони хумусни материи кои би можеле да врзат до 350 милијарди тони CO2 со поправка на биологијата на почвата“, вели Антонети, заклучувајќи дека човештвото ја донело таа количина во атмосферата во последните десет години.
