Мијат Станишиќ од хрватското село Љупина е успешен овоштар – одгледува сливи, јаболка и лешници, подигнал и млади плантажи со ореви и круши, а вели дека пред две години од лозницата во дворот набрал грозд долг 60 сантиметри и тежок 3,8 килограми.
Иако сè уште не се созреани, летово на таа лоза има неколку гроздови долги педесетина сантиметри, а Станишиќ проценува дека тежат и до три килограми.
„Сите што ќе ги видат се изненадени од нивната големина. Грозјето созрева малку подоцна и е вкусно. Садница од таа лоза добив пред петнаесетина години од Мате Орданиќ од Церник. За жал, не знам како се вика сортата“, вели Мијат, откривајќи дека првично мислел дека се работи за кардинал.
„Во нашето старо семејно лозје, кое беше засадено пред стотина години, а во меѓувреме делумно обновено, имаме две стари лози од такво грозје. Претпоставувам дека татко ми Иван ги накалемил пред 60-70 години. Ни тој не го знаеше името на тоа грозје, па не го знам ниту јас“, вели Мате Орданиќ, голем вљубеник во лозарството и овоштарството, кој го калемел и садницата на Мијат.
„Гроздовите се навистина огромни, но ни татко ми Ѓуро не го знаеше името на таа винова лоза. Важно е што спасивме неколку лози во Черник бидејќи, за жал, некои други стари сорти што некогаш се одгледувале на овие простори, исчезнаа“, вели Лука Зец, син на покојниот Ѓура Зец, некогаш најпознатиот локален производител на садници од стари сорти грозје во регионот, пренесува Агроклуб.
