Во својот експеримент научниците тестирале смеси на осум култури, вклучувајќи и пченица, овес, киноа, леќа, лупина, лен и коријандер.
Истражувачкиот тим кој го водеше професор Кристиан Шоб од институтот ETH од Цирих открива дека мешовитите култури даваат многу поголем принос од монокултурите, пишува Future farming, повикувајќи се на студија објавена во списанието Nature Plants.
За да откријат, истражувачите спровеле испитувања на две полиња на тестирање. Едно во Швајцарија, а друго во Шпанија, која има многу сушна и потопла клима. Тоа им овозможило да испитаат како растат посевите во сѐ попредизвикувачки услови кои се последица на климатските промени.
Во својот експеримент научниците тестирале смеси на две или четири различни култури избрани меѓу осум видови, вклучувајќи пченица, овес, киноа, леќа, лупина, лен и коријандер. Растенијата се засеани на растојание од 12 см во редови и тоа наизменично.
Колку повеќе култури има на иста парцела, приносот е поголем?
После тоа истражувачите ја споредувале масата на семето на мешовитите со оние кои растеле како монокултура, а ја мереле и биомасата на основа на нивниот раст. Во споредба со одгледувањето на монокултурата, дури и мешавината на два вида го зголемила приносот за три проценти во Швајцарија. Таму каде што се сеени четири видови еден до друг, порастот на приносот изнесувал дури 13 проценти во Шпанија, односно 44 проценти во Швајцарија.
Научниците појасниле дека овој дополнителен принос првенствено се сведува на дејството на биолошките разновидности. Имено, повеќе видови резултирале со подобро користење на расположливите ресурси и поделотворна природна контрола на штетници, а треба да се нагласи дека сите експерименти се спроведени без пестициди.
Истражувачите исто така забележале дека растенијата во парцели со мешовито одгледување развиле повеќе лисја и стебла. Со други зборови, вложиле повеќе енергија и состојки во производство на вегетативна биомаса, а пропорционално помалку во порастот на семето.
„И покрај тоа и понатаму прозведувале повеќе во мешовито одгледување“, појаснува Шоб.
Треба да се прилагоди семето, но и машините
Фактот дека растенијата вложиле повеќе енергија во создавање на вегетативна биомаса, овој научник го препишал на сортите кои се користени во експериментите.
„Семето е наменето за монокултурно одгледување. Тоа значи дека растенијата најдобро успеваат меѓу оние од иста сорта“, напоменува. Исто така, смета дека потенцијалот за дополнителен принос е поголем кај онаа прилагодена мешавина.
Како што моментално стојат работите, тоа сѐ уште не се произведува и не се продава посебно за таа намена.
„Сакаме да ги повториме своите експерименти користејќи го само она кое сами сме го произвеле во здружени посеви како би можеле да тестираме дали селекцијата во мешовитите ќе вроди со плод“, напоменува Шоб.
За ваквото производство да заживее потребна е промена на земјоделската пракса. Помеѓу останатото, би требало да се адаптираат машините истовремено да берат различни посеви.
„Тие постојат, но малку се и скапи се. Засега е и премала побарувачката за нив“, заклучува Шоб.
Извор: agroklub.com
