Законот за органско земјоделско производство беше усвоен во Собрание, означувајќи важен чекор кон развојот на земјоделството и усогласувањето на државата со европските стандарди.
Овој закон создава модерна и појасна рамка за развој на органското производство, зајакнувајќи го системот на контрола и транспарентноста на пазарот.
Кои се целите на органското земјоделско производство:
Целите на органското земјоделско производство се следниве:
а) придонес кон заштита на животната средина и климата;
б) одржување на долгорочната плодност на почвите;
в) придонес кон високо ниво на биолошка разновидност;
г) значителен придонес кон здрава животна средина;
д) придонес кон високо ниво на стандарди за благосостојба на животните, особено во исполнување на специфичните потреби на однесување за конкретните специфични видови животни;
ѓ) поттикнување на кратки дистрибутивни канали и локално производство;
е) поттикнување на зачувувањето на ретки и автохтони раси на животни на кои им се заканува опасност од изумирање;
ж) придонес кон развојот на снабдувањето на растителен генетски материјал прилагоден на посебните потреби и цели на органското земјоделско производство;
з) придонес кон високо ниво на биодиверзитет, особено со користење на разновиден растителен генетски материјал, како што е органски хетероген материјали и сорти соодветни за органското земјоделско производство и
ѕ) поттикнување развој на органски селекциони активности, со цел придонес кон поволните економски перспективи во органското земјоделско производство.
Органското земјоделско производство претставува одржлив систем на управување којшто се заснова на следниве општи начела:
а) почитување на системите и циклусите на природата и одржување и подобрување на состојбата на почвата, водата и воздухот, на здравјето на растенијата и животните и на рамнотежата меѓу нив;
б) зачувување на елементите на природниот пејзаж, како што се локалитетите на природно наследство;
в) одговорно користење на енергијата и природните ресурси, како што се водата, почвата, органските материи и воздухот;
г) производство на широк спектар на висококвалитетна храна и други земјоделски производи и производи од аквакултура коишто одговараат на побарувачката на потрошувачите за стоки коишто се произведени со примена на процеси кои не нанесуваат штета на животната средина, здравјето на човекот, здравјето на растенијата или здравјето и благосостојбата на животните;
д) обезбедување интегритет на органското земјоделско производство во сите фази на производство, подготовка и дистрибуција на храна и храна за животни;
ѓ) соодветно креирање и управување на биолошките процеси, врз основа на еколошки системи и примена на природни ресурси коишто се вградени во системот на управување, притоа користејќи методи кои што опфаќаат: – користење на живи организми и механички методи на производство,
– практикување на одгледување на култури во зависност од почвата и сточарско производство поврзано со земјиштето или практикување на аквакултура што е во согласност со начелата за одржливо управување со водите согласно прописите од областа на водите и начелата на управување на системот за заедничко уредување на пазарот на производите од рибарство и аквакултура согласно прописите од областа на рибарството и аквакултурата,
– исклучување на примената на ГМО, производи произведени од ГМО и производи произведени со ГМО, со исклучок на ветеринарни медицински производи и
– засновање на процена на ризик и примена на мерки на претпазливост и превентивни мерки, доколку е тоа соодветно;
е) ограничување на примената на надворешни влезни материи кои во случаи кога се задолжителни или не постојат соодветните практики и методи за управување наведени во точка ѓ) на овој член се ограничени на:
– влезни материи од органско земјоделско производство, при што во случај на растителен репродуктивен материјал, предност се дава на сортите избрани поради нивната способност да ги исполнат конкретните потреби и цели на органското земјоделско производство,
– природни или природно добиени супстанции и
– минерални ѓубрива со ниска растворливост;
ж) приспособување на производствениот процес, кога тоа е потребно и во рамките на овој закон, при што се земаат предвид санитарната состојба, регионалните разлики во еколошката рамнотежа, климатските и локалните услови, фазите на развој и конкретните земјоделски практики на одгледување;
з) исклучување од целокупниот органски прехранбен синџир на клонирање животни, одгледување животни кај кои настанала вештачки предизвикана полиплоидија и јонизирачко зрачење и
ѕ) одржување високо ниво на благосостојба на животните со почитување на потребите специфични за видовите животни.
Службен весник на РСМ бр.56/2026 од 17.03.2026 влегува во сила на 25.03.2026, ќе започне да се применува од 1 јануари 2027 година.
