Нападите од гаврани врз јагниња, гуски, па дури и прасиња се сè повеќе загрижувачки за сточарите во одредени делови од Германија. Според истражувањата спроведени од тамошните земјоделски организации, бројни одгледувачи пријавуваат повредени или мртви животни, како и зголемен емоционален и финансиски притисок, пишува Agrarheute.
На југозападот на Германија, во регионот Баден-Виртемберг, околу Карлсруе, овчарот Јан-Рене Хартман се соочува со овој проблем со години. Особено за време на периодот на јагнење, тој бележи зголемени напади. Според него, гавраните ги напаѓаат многу млади или ослабени животни, клукајќи во пределот на очите или папокот веднаш по раѓањето.
Покрај економската штета, Хартман го истакнува чувството на немоќ што ја отежнува секојдневната работа. Како што е наведено во статијата на ARD, птиците често од дрвјата го набљудуваат јатото и користат поволен момент за напад.
Строга заштита и поделени мислења
Браќата Ернст и Штефан Фаузер имаат слични искуства во областа на планинскиот венец Швапска Јура. Заедно со јагнињата, на нивните фарми умирале и гуски, а регистрирани се и поединечни случаи на напади врз прасиња. Земјоделците зборуваат за дополнително следење на стадото, обиди за растерување на птиците и зголемен притисок во веќе тешките услови за работење.
Гавранот (Corvus corax) ужива строга заштита на ниво на Европската Унија. Политичарите и дел од научната заедница се повикуваат на постари истражувања, според кои овие птици главно се хранат со мрша.
Министерството за заштита на животната средина на сојузната покраина Баден-Виртемберг не гледа непосредна потреба од посебни мерки. Државниот секретар Андре Бауман од партијата Алијанса 90/Зелени (истакнува дека истражувањата покажуваат дека гавраните најчесто напаѓаат веќе ослабени или неподвижни животни.
Одгледувачите оставени сами на себе
Сличен став зазема и NABU (Здружение за заштита на природата и биодиверзитетот), кое смета дека извештаите за таканаречените „убијци на врани“ честопати се претерани. Сепак, многу одгледувачи на добиток сметаат дека се оставени сами на себе. Според истражувањето на SWR на околу 600 фарми на отворено, не се погодени само јагнињата, туку и телињата, свињите и гуските, во некои случаи со фатални исходи. Се проценува дека загубите на национално ниво достигнуваат неколку илјади животни годишно.
Додека некои повикуваат на смирување на дебатата и дополнителни научни истражувања, други бараат специфични мерки за заштита на стадото. Дебатата за рамнотежата помеѓу заштитата на дивите видови и интересите на сточарите станува сè поинтензивна.
извор:Agroklub.rs
