Минатата година на хрватските ниви со пченка биле засеани околу 258.000 хектари, а жетвата деновиве започнала и на фармата Вракиќ.
„Штотуку ја завршивме жетвата на соја и продолживме со пченка. Оваа година имаме околу 200 хектари засеани со разни хибриди. Приносите се солидни“, изјави Антун Вракиќ од Сиша.
Проблем со дивите свињи
Вракиќ работи со полна пареа.Тој се подготвува за дополнителните количини што ќе пристигнат од терен деновиве.
Но, проблемот е, вели тој, што имаат голема штета на одредени области од диви свињи.
„Имаме парцела до ловиштето Радиње каде што има многу свињи, десет хектари се изедени скоро сто проценти“, вознемирено вели Вракиќ, истакнувајќи дека државата мора многу подобро да се справи со ова.
„Ако станува збор за ловиште за размножување, тие свињи мора да се хранат и мора да има квалитетна ограда, а не да се хранат по приватните парцели“, нагласува тој.
Просечните приноси по хектар минатата година биле околу девет тони. Антун е задоволен од оваа сезона, особено со оглед на тоа каква беше годината, а и климата.
„Влажноста е околу 21-22 проценти, и дава просек од десет тони. Задоволни сме и покрај сушата. Бродска Посавина има предност што е глинеста почвата и ја задржува влагата, така што немаме поголеми штети од сушата“, вели тој и посочува дека Хрватска има одлични услови за сеење и одгледување пченка. Таа е доминантната култура, а како што покажуваат податоците, во периодот од 2012 до 2019 година на вкупното производство на житни култури, изразено квантитативно, отпаѓаат речиси 60 проценти.
Цените на ѓубривото се 100 проценти повисоки
Ова семејство го користи ѓубривото за сопствено одгледување во системот крава-теле. Но, проблемот, додава Вранеш, е кризата во сточарскиот сектор.
„Немаме кому да ги продадеме во Хрватска. Се занимаваме со сточарство и големи количини добиточна храна претвораме во месо. Тоа е заокружено производство и секако е голема предност“, објаснува тој. Но, мора да се подобри паритетот каде пченката е по висока цена, а месото остана на нивото од претходните години, особено кога скокот на цените на суровините ќе се додаде на пресметката“, нагласува тој.
„Ѓубривото поскапе за 100 проценти во споредба со минатата година, и тоа е најголемата ставка во земјоделството. Така е и со семките, хербицидите и се друго“, коментира Антун, додавајќи дека треба да се прилагодат, бидејќи причината не е само Хрватска, туку и на глобалниот пазар.
Тој се осврна и на други поскапувања, особено на пченицата.
„Цената на пченицата не е причина за поскапување на лебот и другите производи. И покрај фактот што сега скокна на две куни, нашиот земјоделец не ги доби тие пари. Исто е и со пченката. Цената е околу 15 проценти повисока од минатата година“, објаснува тој.
Кога станува збор за производството на пченка, кај нас е стабилно, но ние извезуваме голема количина како евтина суровина, и како земја сме зависни од увоз на добиточна храна и месо, од кои сите други земји заработуваат многу повеќе.
Извор: agroklub.com
