Ненад Ордиќ е сопственик на Етно селото „Вила Јефимија“, кое се наоѓа на само десетина километри од Врање. За него не се пречка ниските температури, па така тој на сите негови муштерии од градот уште од раните утрински часови им доставува свежо козјо млеко.
Откако на својот имотот во етно селото донел автохтони грла од балканската долговлакнеста коза, каракачанските овци и крави од расата буша неговиот работен ден започнува секогаш така. Во неговото стадо има и овци од расата влашка овца, кај народот позната уште како „рачка овца“, која е една од најретките животински видови на овие простори.
Купувачите ги освои со „комбинираното“ сирење
Од неодамна Ордиќ, во своето етно село почнал и со пробно производство на автохтоно бело сирење кое го прави од млеко добиено од кравите од расата буша и блаканската долговлакнеста коза. Штом почнал да го продава ова сирење со врвен квалитет, кое со вкусот подсетува на кајмак, на пазарот почнала многу голема побарувачка за него, па во стартот не можел да произведе толку многу колку што би можел да продаде. Имајќи го тоа во предвид Ордиќ, одлучил да почне со сериозно производство на сирење и млеко. Затоа овие денови во неговото етно село работат мајстори кои еден стар објект го уредуваат за таа намена. Иако поради пандемијата со корона вирусот се е неизвесно, нему не му паѓа на памет да се откаже од својата цел бидејќи и самиот се уверил колку неговото сирење, млеко и кисело млеко, кое е така цврсто па може да се сече со нож, се барани од гостите кои доаѓаат на ручек во неговото етно село, а особено од луѓето кои прележале корона вирус и сега се обидуваат да си го зајакнат својот имунитет.
– „Иако кравата буша дава само од 3 до 3,5 литри млеко на ден и тешко се привикнува на шталски начин на одгледување бидејќи се работи за полудиво животно, а особено тешко се привикнува на молзењето, одлучив да набавам уште четири до пет крави од оваа раса за да го проширам производството и да ја следам побарувачката за овие млечни производи“, вели Ордиќ и додава дека овие крави тешко се наоѓаат на овие простори.
Место за слободно движење и паша на животните
Овој љубител на автохтони животни на својот имот одгледува и ридски домашни коњи, балканско магаре, свињи моравки, кокошки косовски пејачи и единствен во Србија има и каракачански коњ кој е со потекло од Бугарија.
Околу етно селото, со дебела жица и видео надзор, заградил и два хектари шума која се наоѓа во негова сопственост и таму ги пушта своите животни слободно да пасат и да се движат. Вели дека планира на ист таков начин да загради уште два хектари шума, па таму неговите животни ќе престојуваат во текот а целиот ден и сите негови гости ќе имаат можност да уживаат во прошетка низ шумата.
Ордиќ има многу планови за иднина и вели дека помошта од државата му е неопходна. Со барањето за помош за набавка на нови грла стока од автохтони раси и опрема за објект во кој ќе произведува сирење и ќе чува млеко се обратил неодамна во управата на градот Врање, а исто барање ќе го упатат и до претставниците на ресорното министерство.
Негов основен проблем како што вели тој е тоа што одгледувачите на автохтони раси на говеда се ставени во ист кош со одгледувачите на комерцијални раси на животни. Исто така додава дека тоа неколку пати го укажувал на претставници на ресорното министерство, но повратна информација на таа тема не добил.
Извор: agroklub.rs
