Позади семејната куќа во Старчево, каде што живее Данијела Ратков Жебељан со сопругот Ненад и синовите, постои вистинска оаза од микробилки кои оваа дипломирана хемичарка и наставничка во училиште со години ги одгледува со љубов.
Меѓу најинтересните се гравот (ферментирано био-сирење), чиј рецепт го смислила самата Даниела, како и био-сирењето од булгур (тврда пченица).
Сите производи под нејзиниот бренд најмногу ги купуваат вегани, луѓе кои постат и луѓе кои сакаат здрава исхрана.
Дека интересот беше огромен видовме на српскиот вегански фестивал во Белград, каде поради гужвата беше невозможно да се доближиш до штандот на брендот Грин.
„Сега е седма година откога одгледувам микробилки и никулци. Сè започна кога мојот сопруг, по професија инженер, постави полица и светло дома симулирајќи сончева светлина“.
„Постариот син тренираше за триатлон како тинејџер, што беше многу напорно бидејќи пливаше, возеше велосипед и потоа трчаше. Нему му беше важно да се храни здраво, не да јаде плескавица или кроасан пред трка, туку да земе нешто што ќе го засити“, ја започнува својата Приказна за душа Даниела.
Вели дека се обидела да прави оброци кои нутритивно ќе ги задоволат неговите потреби и така настанало млекото од житарки.
-„Не сакав да го правам од бадем, соја или ориз, туку од житарки од нашето поднебје, од овес и просо од Војводина. На тој начин мојот син не пиеше вода за време на трката, туку хранлив пијалок кој содржи и протеини и масти“, вели Даниела, која набрзо почнала да ги прави овие производи и надвор од семејството.
„Од почеток, нашиот фокус не беше на рестораните, туку на директна продажба на физички лица. Истражувавме колку се нутритивните вредности на овие растенија и нивните здравствени придобивки“, продолжи сопругот на Даниела, Ненад.
„За лицата со ниско ниво на железо се препорачува цвекло или никулци од луцерка „алфа алфа“, кои може да се комбинираат со свежо цедени сокови од пченични треви. Пченичната трева не може да се меле во блендер, па затоа набавивме специјална машина. Го цедиме сокот од никнатата трева, односно од она младо жито како што го имаме за Божиќ“, објаснува Даниела и истакнува дека не користи никакви хемикалии и пестициди.
Иако индискиот орев во светот е најчеста основа за производство на растително сирење Даниела сакала да остане посветена на областа каде што живее и правела сирење од тетовски грав.
Нејзиното друго сирење е направено од булгур, односно од тврда пченица.
„Овие производи ги нарековме сирења, за што имавме замерка, но нашите грав навистина поминува низ процес на ферментација. Станува збор за варен тетовски бел грав, во кој по мелењето додаваме пробиотски квасец кој ја условува ферментацијата. Го нарековме Легумино, додека другото наше органско сирење од булгур се вика Булгрина. Досега не наидов на информација дека ваков вид сирење постои на друго место во светот, а рецептот го направив сама. Што се однесува до сирењето од пченица, тоа им припаѓа на старите занаети од подрачјето на Блискиот Исток, а јас го приспособив на нашата клима и, на пример, наместо маслиново, користев ладно цедено сончогледово масло од Србија. Сирењето булгур настанало во Либан кога сиромашните луѓе, бидејќи немале пари за животни, направиле сирење од жито кое потсетува на ова направено од млеко“,вели Драгица за Приказни за душа.
Сирењето од грав може да издржи до еден месец во фрижидер, а булгур сирењето може да трае и до една година!
– „Тоа е силно, тешко сирење што може добро да оди со вино и салата од никулци, како мезе. Неодамна, на балканскиот фестивал на сирење, бевме единствените кои имавме сирење без млеко. Меѓутоа,скоро сите посетители на штандот мислеа дека сирењето од пченица е козјо сирење“, открива Ненад.
Семејството Ратков своите производи ги продава на фестивали и преку нивната веб-страница. Производството е ограничено, но успеваат да одговорат на сите нарачки.
