Цените на обработливото земјоделско земјиште во Хрватска беа најниски во рамки на Европската Унија во 2020 година, а Холандија е на врвот на листата, каде што ораниците беа над 20 пати повисоки, покажа во вторникот извештајот на Европската статистичка служба.
Еден хектар обработливо земјоделско земјиште минатата година во Хрватска чинеше во просек 3.440 евра, се наведува во извештајот на Евростат.
Блиску се и Естонија и Словачка со 3.772, односно речиси 4.000 евра. Во Летонија и Литванија просечниот трошок бил нешто над 4.000 евра, а во Унгарија речиси 5.000 евра. Следува Бугарија со нешто повеќе од 5.000 евра.
Во Франција, хектар обработливо земјиште лани чинеше во просек околу 6.000 евра, а во Романија повеќе од 7.000 евра.
Полска и Грција се меѓу земјите од ЕУ каде што еден хектар во 2020 година чинел повеќе од 10 илјади евра.
Еуростат нема податоци за Белгија, Германија, Кипар, Малта, Австрија и Португалија, а податоците за Данска, Италија, Луксембург и Холандија се однесуваат на 2019 година.
Купувачите морале да потрошат најмногу на обработливо земјиште во Холандија, во просек 69.632 евра по хектар во 2019 година. Цените на земјиштето во сите региони на Холандија биле повисоки од просекот во сите земји на ЕУ со податоците на Евростат, се вели во извештајот.
Најскап бил хектар на шпанските Канарски острови каде што во просек чинел 120.477 евра.
Во хрватскиот статистички регион Јадранска Хрватска, хектар обработливо земјиште лани чинел просечно 4.462 евра, а во Панонска Хрватска 3.504 евра.
Најниска цена платиле купувачите на обработливо земјиште во југозападниот регион на Бугарија, во просек 2.051 евро по хектар, откри Еуростат.
Цената на земјиштето зависи од голем број фактори, вклучувајќи ги државните регулативи, климата, близината на инфраструктурата, квалитетот на почвата, локацијата и одводнувањето, но и од понудата и побарувачката, „вклучувајќи го и влијанието на законот за странски инвестиции“, соопшти Еуростат.
Обработливото земјиште во сите региони на ЕУ чии податоци ги имаше Евростат минатата година било поскапо од пасиштата, а најголема разлика има во грчкиот Северен Егеј, каде што купувачите морале да платат 20 пати повеќе за земјоделско земјиште отколку за пасишта.
Земјиштето што може да се наводнува е поскапо во речиси сите региони на ЕУ од она кое не ја вклучува таа можност, утврди Еуростат.
Така, купувачите на земјиште што може да се наводнува во Мурсија, Шпанија, плаќаат дури шестпати повеќе од земјиштето за кое оваа опција не е достапна, покажуваат податоците на Европската статистичка служба.
