Белата мртва коприва (Lamium album) луѓето во минатото ја користеле за лечење на женски тегоби.
Во лековити цели се користела против болести на дишните, уринарните и органите за крвоток и против несоница. Новите истражувања ги покажале вистинските лековити вредности на оваа коприва.
Белата мртва коприва расте на разни места, обично на влажни плодни почви, на рабовите на шумите и патиштата, на бреговите на реките и потоците во низинските и планинските појаси.
Белата мртва коприва е повеќегодишно растение со долго стебло и подземни корени. Стеблото е високо од 20 до 50 см, обично во долниот дел е слабо разгранета, на врвот влакнеста, зелена, а понекогаш и виолетова. Листовите се на долги петелки, спротивни, долги од 4 до 7 см, широки од 2 до 4 см, по должина грубо назабени, од двете страни ретко влакнести, во форма на срце и остар раб.
Цветовите се бели, поретко црвенести. Ги посетуваат инсекти меѓу кои главно се пчелите и по тоа нстанало другото име за ова растение – пчелна коприва.
Цвета од мај до август, а често и втор пат во есен, понекогаш и до почеток на зимата.
Во лековити цели се користат цветови или цели растенија. Од цветовите треба да се одвојат чашките, а латиците брзо се сушат во тенок слој на осветлено место или во печка на температура до 40 степени Целзиусови. Цветот содржи слуз, танин, сапонин, флавоноид, етерично масло, алкалоиди, полисахариди, органски киселини и некои други состојки. Листовите се добар извор на витамин А. Растението може да се користи во лековити и прехранбени цели.
Цветовите се добар извор на нектар и пелуд па тоа е добро растение за пчелна паша. Во прехранбени цели можат да се користат листови, цветови, млади изданоци во салати или варени како зеленчук.
Со белата мртва коприва се лечат низа болести. На прво место многу е добра во лечење на многу пореметувања со менструацијата и материцата. Како чистач на крв служи кај екцеми, скрофрул(вид на туберкулоза), слабокрвност, висок крвен притисок, проширени вени, хемороиди, зголемена простата, разни осипи и внатрешни и надворешни крвавења. Добра е за лечење на мочниот меур, бубрезите и болести на срцето.
Ја регулира работата на потните жлезди. Исто така служи за лечење на органите на варење: појава на мачнина, повраќање, пролив, против надуеност, го смирува воспаленитео на слузницата на желудникот и цревата, гастритисот и зголемената болна слезина. Со неа се лечат дишните органи, дури и туберкулоза на градите. Лек е и за слаби нерви бидејќи делува смирувачки и придонесува за добар сон. Надворешно е добра за лечење на рани, чиреви, воспаление на кожата и други потешкотии. Со чајот се мијат раните и нечистотијата на кожата кај животните. Несакани ефекти не се познати.
Извор:agroportal.hr
