Фамилија Ѓорѓиевски од село Браилево – Општина Долнени има инспиративна земјоделска приказна која почнала пред 10 години кога Далибор и Виолета ја напуштаат државната работа во Скопје и се селат во родното село на Виолета каде што започнуваат да се занимаваат со земјоделско производство.
– Моите родители работеа државно, платите им доцнеа, немаа никаква сигурност и во договор со мене и сестра ми одлучивме да се преселиме во село и да почнеме да се занимаваме со земјоделство, да работиме на свое. Татко ми тогаш се регистрираше како земјоделец, а сега земјоделското стопанство е на мајка ми- раскажува синот Ивица.
Поради недостиг на сопствена земја за обработка, секоја година изнајмуваат 3 до 5 ха земја за производство на тутун. До пред две години тутунот го произведувале сами, а последниве години ја зголемиле површината и ангажираат сезонски работници.
-Многу сме задоволни од производството на тутун, се исплати, има добра цена и субвенции. Произведовме 12 тони тутун квалитетен тутун со влажност од 15% затоа што многу инвестираме во производството. Вложуваме во скелиња, најлони и други репроматеријали што го поскапува производство но целта ми е висок квалитет кој треба и реално да се плати- вели младиот Ивица.
Според кажувањата на Ивица, може да се заклучи дека од земјоделско производство добро се живее и заработува. Го прашавме како да ги убедиме младите повеќе да се занимаваат со земјоделство.
-Јас имам 25 години, сопругата Валерија има 22 години и ние како моите родители се одлучивме да се занимаваме со земјоделство. Јас не можам да ги разберам моите врсници кои побрзо се одлучуваат да одат во странство или да работат во фабриките наместо да си бидат свои газди. Тутунопроизводството не е лесно, се станува в зори, но зарeм во фабриките е полесно. Исто и тие стануваат во 4 сабајле за да стигнат на работа од 7.
Мислам дека треба да се смени тој начин на размислување затоа што реално од земјоделство може добро да се заработи. Ние кога дојдовме во селото живееме прво две години во стара куќа но потоа почнавме да заработуваме од земјоделското производство и да инвестираме во нова куќа, со сите нови и модерни работи и услови за живеење. Со пари од тутунот направивме и две свадби, моја и на сестра ми и се што имаме за убав живот – вели Ивица.
За крај го оставивме редовното прашање за плановите за иднина иако веќе немавме дилема дека фамилијата Ѓоргиевски и помладите и повозрасните одлуката ја имаат донесено уште пред 10 години. Селото и земјоделството се нивниот избор за живот.
-Наш избор е земјоделското прозиводство и живот во село. Овде во Браилово ги имаме сите удобности на модерен живот, од инфраструктура, вода, продавници, а на 18 километри е центарот на Прилеп. Ќе продолжиме да се занимаваме со производство на тутун, ќе ги зголемиме површините, расадот ни е веќе подготвен и се надеваме на нова успешна реколта. Модерната механизација е многу важна за едно рентабилно производство и затоа годинава со сопствени средства си купивме нов трактор Солис 90 од Хемометал. – ни рече Ивица.
– Ние имаме 2 постари трактори и се одлучивме веќе дека сакаме нов трактор. Од наши блиски добивме најмногу препораки за тракторот Солис и за компанијата Хемометал. Сопругот се одлучи да одиме лично во компанијата и да ја видиме нивната понуда и се одлучивме за сега нашиот трактор Солис 90 – ни кажува Валерија.
