Прва пристигна Дуња, а потоа Ели, Тина, Беба, Руби, Кики и најмладиот член на групата – ждребето Симба. Јован Пеќиќ (26) одамна дошол на идеја да создаде стадо во своето село и да им понуди на туристите во трастеничкиот крај нова атракција, бидејќи од детство сакал коњи, но успеал да го реализира дури после првото вработување, штедејќи пари за својата прва кобила Дуња.
„Од мал ги сакав коњите и постојано барав од моите родители да ми купат, но тогаш не ме сфаќаа сериозно. Годините минуваа, а мене ме држеше таа љубов. По завршување на Природно-математичкиот факултет во Крагуевац (отсек за заштита на животната средина) се вработив во фирма и со првата плата ја купив Дуња“, се сеќава Јован.
„После неколку месеци, почнав се почесто да зборувам на моето семејство дека секој коњ сака друштво, па почнавме да купуваме и други. Во меѓувреме и мојата сопруга Сашка научи да јава, како и татко ми и мајка ми, па денес имаме шест коњи и едно ждребе“, продолжува Јован за Приказни за душа и додава дека туристите почнале да доаѓаат на ранчот Дуња во Тоболац благодарение на Инстаграм. и препораките на туристичките организации на Трстеник.
За секој посетител задолжителен е првиот час од обуката, по што се оди на јавање на терен, кое трае од 90 до 120 минути за почетници, а подолго за оние кои се поискусни и поамбициозни.
„Покрај ранчот, имаме и земјоделска фарма каде одгледуваме кози, свињи, телиња, живина, како и автохтона раса на свињи Мангулица чие месо не содржи лош холестерол. Од маснотиите на оваа свиња сестра ми прави природни сапуни по рецепт на баба и додава само активен јаглен и есенцијално масло од лаванда. Додека учеше имаше проблеми со мозолчиња, па со тој сапун се ослободи од нив“, вели Јован. Гостите на ранчот Дуња можат на лице место да го купат споменатиот сапун, како и други домашни производи, а традиционално секој турист е послужен со домашен сок од рузмарин, нане и лист од смоква, или ракија и пиво направени по сопствен рецепт на зетот Никола.
„Гости примаме цела година, дури и во зима, бидејќи коњите тогаш се помалку уморни отколку во лето и можат да поминат повеќе километри.
„Примаме туристи од Краљево, Трстеник, Врњачка Бања и Крушевац, но и луѓе од Белград, Нови Сад и други поголеми градови кои ги сакаат коњите.
На еден и пол километар од ранчот, на пат до средновековниот манастир Велуќе, се наоѓа воденицата Перчевиќ, место каде што може да купите домашно брашно, да видите како се произведува и да организирате прослава или друга свеченост.
„Нашата куќа е на 50 метри од воденицата, така што туристите секогаш можат да не најдат. Сите заедно сме во оваа работа: брат ми со сопругата и трите деца се пресели од Швајцарија во Србија и ја обработува земјата, татко ми меле и пакува брашно, а јас помагам за промоција“, вели Дарко, кој се занимава со музика од детството (флејта и кларинет).
По студиите во Цирих решив и јас да се вратам во Србија“. Овде организирам два фестивала, едниот на класична музика во Врњачка Бања, а другиот фестивал на традиционална музика овде во воденицата“.
Уште еден и пол километар понатаму, во истото село Велиќ, на чистинка на околу 350 метри надморска височина, до која се стигнува по локален неасфалтиран пат, се наоѓа вилата Борјак, ново сместување во општина Трстеник.
Специфичноста на оваа куќа е тоа што туристите користат струја преку соларни панели и ветерница на покривот, како и тоа што се опкружени со 300 хектари борова шума.
Ме дочекаа сопружниците Љиљана Илиќ, професорка по историја во гимназијата „Вук Караџиќ“ во Трстеник и Никола Илиќ, доктор по ветеринарна медицина, тие ми открија дека куќата е изградена во 1990-тите, и дека е реновирана и отворена за туристи во 2023 година.
„Нашата вила најчесто ја изнајмуваат странци, љубители на природата од Франција, Словенија и Русија. Велат дека овде најмногу им се допаѓа четинарската шума, чистиот воздух и мирот.
Можеме да сместиме пет лица (2+2+1) “, изјави Илиќ за Приказни за душа.
„Гостите можат да користат котел на плин, шпорет на дрва, шпорет на плин, фрижидер, ТВ и интернет. Водата е од бунарот. Кај нас се е во склад со екологијата“.
Љубителите на планинарењето можат да прошетаат овде по две патеки за здравје, долги 1.500 и 2.000 метри, да го посетат манастирот Велуќе од 14 век, кој има и музеј, и да застанат на ручек во блиската престолнина за печење, Стопања.
Во винаријата Марко во Јасиковица и винаријата Милосављевиќ (оддалечена само 600 метри) можете да ги пробате вината од овој регион, а меѓу спортските активности Илиќ го издвојува јавањето коњи на ранчот Дуња, чии сопственици често соработуваат и меѓусебно се препорачуваат на туристите.
Извор: pricesadusom
Автор на текст и фотографии – Nenad Blagojević
