Светот влезе во фаза на неизвесност и несигурност кога е храната во прашање. Природните непогоди, војната во Украина и инфлацијата донесоа стравувања дали ќе се произведе доволно и дали населението ќе може да купи.
Најголем проблем е со житарките и маслото. Некои земји го ограничија или забранија извозот со цел да го заштитат домашниот пазар и да обезбедат храна за своето население.
Помалку житарки во САД
Овогодинешната сеидба не помина според очекувањата во САД. Обилниот дожд на почетокот ги забави работите и покрај желбата да се сее повеќе пролетна пченица и да се искористат повисоките цени на светскиот пазар, велат од Еурактив.
Продолжението на сезоната не беше оптимистичко. Сушата и високите трошоци ги намалија површините и изгледите за добра жетва.
До 22 мај, американските земјоделци посеале само 49 отсто од планираните хектари пролетна пченица, што е најбавно темпо од 2014 година, според податоците на американското Министерство за земјоделство. Исто така, површините под оваа житарка се намалени бидејќи производителите се свртеа кон одгледување пченка и соја поради побарувачката од производителите на биогориво. За ова придонесуваат и климатските промени кои го скратуваат времето за сеидба.
Земјоделците во Канзас оваа година би можеле да остават илјадници хектари пченица на полињата наместо да плаќаат за жетвата на житото изгорено од сушата.
Австралија очекува богата жетва
Во Австралија се очекува богата жетва на пченица во 2022 година. Ројтерс наведува дека ова е трета родна година во која временските услови во плодните области фаворизираат високи приноси.
Оваа земја во сезоната 2021/22 стана вториот најголем извозник на оваа житарка во светот. Сеидбата неодамна беше завршена на околу 14,45 милиони хектари, што е рекордна површина досега засеана таму. Ова се должи на зголемувањето на цените и побарувачката на светскиот пазар. Се очекуваат приноси од 30 до 35 милиони тони, додека во последните десет години приносот во просек е 24,8 милиони тони, соопшти Агенцијата за економија, земјоделски науки и ресурси (ABARES). Австралискиот Premium White (APW) имаше цена од 413 евра за тон, што е нешто пониско од рекордните 432 евра за тон од пред неколку недели.
Најголемите купувачи на австралиска пченица доаѓаат од Азија. Кина е на прво место, а по неа е Индонезија, која е најголем клиент во светот. Според податоците на USDA, глобалното производство на пченица се очекува да падне на 774,83 милиони тони во 2022-2323 година, од 779,29 милиони тони една година порано.
Руска пченица
Според АПК-Информ, Министерството за земјоделство на Русија предвидува производство на житарки од 130 милиони тони во 2022 година и рекордни приноси. Во исто време, Аркадиј Злочевски, претседател на Рускиот синдикат за житарки, вели дека тоа е малку веројатно и предвидува принос на житарки од 120 милиони тони, вклучувајќи 80 милиони тони пченица во 2022 година.
Тој ја заснова прогнозата на 19 милиони хектари зимски житни култури и намалена стапка на употреба на ѓубрива применета на 16,6 милиони хектари. Тој наведува дека недостига механизација и потребни количини ѓубрива.
Извор: agroklub.com
