Промената на pH вредноста на почвата се должи на примена на кисели ѓубрива, кисел тресет или одредени фунгициди. Во киселата средина преовладуваат процесите на испирање, што доведува до намалување на плодноста на почвата.
Во алкалните почви се блокира апсорпцијата на бројни микроелементи, се забрзува процесот на минерализација на органската материја, а условите за појава на растителни болести се повисоки.
Фактори кои водат до киселост на почвата се:
-употреба на минерални ѓубрива,
-употреба на пестициди (особено сулфурни фунгициди),
-ослободување на водород со распаѓање на органска материја,
-испирање на делод со калциум со наводнување,
-изнесување на калциум оксид преку приносот и преку растителна маса,
За да се подобри pH вредноста на почвата, односно да се доведе pH вредноста на ниво кое е најповолно за одгледување на одредена култура – се пристапува кон калцификација.
Што е калцификација?
Калцификацијата е агротехничка постапка со која во почвата се внесува материјал кој содржи калциум, калциум карбонат или калциум и магнезиум, што доведува до намалување на киселоста на почвата. Во зависност од рН вредноста може да се изврши мелиорациска калцификација, кога главни причини за лошата плодност на почвата се ниската pH вредност и недостатокот на калциум, а редовно се изведува на кисели почви со среден или тежок механички состав. Дополнителна калцификација се врши кога се сака да се компензира загубата на калциум предизвикана од истекување од почвата или отстранување преку приносот на култивираните култури.
Важноста на калциумот
Калциумот е важен биоген елемент чиј недостаток најпрво се забележува на младите листови во форма на хлороза или на растенијата кај кои бавно растат и подземниот и надземниот дел. Во подоцнежните фази се забележува премин од хлороза во некроза, а еден од симптомите е извиткување на листовите.
Кај градинарските култури, најчестиот симптом на недостаток на калциум е грмушкастиот изглед на растенијата.
Калциумот е важен за почвата
Калциумот влијае на зачувување на поволната структура на почвата и поефикасно поврзување на честичките во структурните агрегати. Подобрата комбинација на органски и минерален дел од почвата поефикасно ја задржува водата, што поволно влијае на почвата и процесите на оксидација-редукција, како и на зголемување на општата биогеност на почвата.
Калциумот е многу важен за одржување на оптималниот pH одговор на почвата. Во многу кисели почви, водородните јони, алуминиум и манган може да бидат токсични, а може да дојде до активирање на тешки метали и нарушување на микрофлората.
Ако има вишок на водородни јони, се активираат јони на алуминиум и железо, кои доколку се во поголеми количини ги блокираат фосфорот и калиумот и со тоа негативно влијаат на растот и метаболичките процеси кај растенијата.
Во оранжериското производство, калцификацијата се врши при формирањето на оранжеријата, а кога производството е воспоставено – тогаш обично по завршувањето на вегетацијата, кога почвата ќе се исуши. Калциумот се внесува во обработливиот слој и потребно е многу добро да се измеша со почвата за да се доближи што е можно поблиску до кореновиот систем на растението по 30-40 дена калцификација.
Извор: agrosavjet
