Во текот на изминатите пет години, производството на мешункасти растенија се зголеми за 70% и врз основа на новите трендови на потрошуваачите, има голем потенцијал за пораст.
Најчестите мешункасти растенија што се сеат и се користат во земјите-членки на ЕУ се гравот, грашокот, леќата, сланаќот и сојата. Тие имаат позитивен ефект врз животната средина и се одличен извор на протеини, витамини и минерали.
Во текот на изминатите пет години, производството на мешунките се зголеми за 70% и има голем потенцијал за раст, што е податок заснован врз новите трендови на потрошувачите.
Мешунките како алтернатива на месото и производите од животинско потекло
Одгледувањето на мешункасти растенија за добиточна храна обично им дава на земјоделците поголем профит. Покрај тоа, поголем број потрошувачи се одлучуваат за извори на растителни протеини заради здравјето, климатските промени, зачувувањето на природните ресурси и благосостојбата на животните. Овој тренд нуди нови можности во земјоделството и е главен двигател на динамичниот развој на пазарот за алтернативи на месото и производите од животинско потекло. Токму ова производството и набавката на протеински култури за земјоделско-прехранбениот сектор, е тема што систематски ја стимулира политичката дебата на ниво на ЕУ за да се одговори на потребите на земјоделците, производителите и потрошувачите.
Извештајот за развој на протеинските култури во ЕУ, ја преиспитува состојбата со понудата и побарувачката на растителни протеини во ЕУ и ги истражува можностите за понатамошен развој на нивното производство на економски и еколошки начин. Извештајот, исто така, ја сумира анализата на Комисијата за протеинскиот сектор во ЕУ.
Растителните протеини се повеќе се користат како храна за луѓето
Анкетата на засегнатите страни беше започната во февруари 2018 година за да се процени моменталната состојба во ЕУ. Потоа, Комисијата формираше четири работилници за растителни протеини за да разговараат за истражување и иновации, агрономски практики и придобивки од животната средина, синџирот на снабдување во секторот на ЕУ и побарувачката во различни сегменти на пазарот.
Најчестите растенија богати со протеини се соја, мешунките (жито и фуражни растенија) и маслодајни семиња. Тие се извор на аминокиселини за добитокот, растителните протеини се исто така витална компонента на добиточната храна и затоа се клучни за земјоделството во ЕУ. Покрај тоа, тие се повеќе се консумираат како човечка храна со годишна стапка на раст од скоро 7%. Сепак, ЕУ има голем дефицит во растителни протеини и увезува најголем дел од потребите во земјоделскиот сектор на ЕУ.
Понатамошниот развој на производството на растителни протеини во ЕУ може да донесе не само економски придобивки за земјоделците и производителите на храна и добиточна храна, туку и широк спектар на придобивки од животната средина и климата.
Придобивки од одгледувањето на на мешункасти растенија
Покрај тоа, одгледувањето на мешункасти растенија има низок еколошки отпечаток Бидејќи мешунките земаат азот од атмосферата и го фиксираат во почвата, за нив треба само мала количина ѓубриво. Покрај тоа, тие се одличен предуслов за идните култури, како што се житарките.
Што треба да знаете кога планирате да одгледувате мешунки
Тие се исто така добри за биолошката разновидност, особено за време на цветните периоди кога пчелите им доаѓаат. Споредено со многу други извори на протеини, мешункастите култури бараат помалку вода и може да растат во различни услови во Европа, во суви или влажни, топли или ладни области.
Тешкотии во развојот на секторот за растителни протеини во ЕУ
Сепак, утврдени се некои тешкотии во развојот на секторот за растителни протеини во ЕУ, вклучувајќи ги следите:
агрономските услови во Европа не се оптимални за големо производство на растителни протеини
• економската одржливост на овие култури во Европа
• конкурентноста на протеинските култури во ЕУ во однос на увезените протеини од зеленчук
• конкуренција во употреба на обработливо земјиште
• Недостаток на истражување за размножување, агрономски практики и различни намени
Заедничката земјоделска политика веќе обезбедува голем број мерки кои, во последниве години, директно или индиректно го охрабрија производството на протеини од зеленчук во ЕУ. Тоа подразбира еколошки мерки и разновидност на земјоделски култури, доброволно интегрирање на поддршката, истражување и иновации.
Извор: https://www.agroklub.com/
