Вообичаено е сојата да се користи како главен извор на протеини во производството на живина. Сепак, загриженоста за животната средина и безбедноста на храната поврзана со производството на ова мешункасто растение во Јужна Америка, допринесе во Европа да започнат истражувања и политики кои се фокусирани на изнаоѓање алтернативни извори на протеини.
Новата студија објавена во списанието „Наука за храната и земјоделството“,The Science of Food and Agriculture, спроведена од германски научници, покажува дека се правеле анализи на месото кај три групи на живина. Првата група биле пилиња кои се храеле со ларви од т. н војничка мува (Hermetia illucens), втората група со алги од хавајска спирулина (Arthrospira platensis), а трета група биле пилиња хранети со конвенционална храна базирана на соја. Истражувачите ги споредиле вкусот, текстурата, мирисот и бојата на месото и добиле интересни резултати.
Како алгите и ларвите влијаеле на вкусот на пилешкото месо?
Експертите забележале дека месото од живината што се хранела со ларви од мува има помалку тегава текстура при џвакањето, а вкусот не бил многу различен од останатите. Пилињата кои биле хранети со алги, од друга страна, имале поинтензивен вкус. Тоа значи дека и двата алтернативни протеини покажуваат потенцијал да ја заменат сојата во исхраната, иако се забележани мали промени во вкусот на месото.
Брајан Алтман, автор на студијата од универзитетот во Готинген, вели дека неодамнешниот извештај бил еден од првите што обезбедил докази за вкусот и квалитетот на месото преку алтернативни начини на исхрана. „Размислете за тоа како се опишува составот и вкусот на виното на шишето. Истото тоа го постигнавме со пилешкото месо“-вели Алтман.
Постојат разлики во бојата на месото
Што се однесува до изгледот на месото, истражувачите откриле дека органски хранетите пилиња се разликуваат во во бојата на месото, од пилињата кои вообичаено ги има на полиците во продавниците.
Месото на пилињата хранети со ларви имало малку жолтеникава нијанса, а оние кои биле хранат со алги имале изразито портокалов тон. Иако дегустаторите тоа не го забележале бидејќи бојата избледела со готвењето, истражувачите веруваат дека разликата во бојата сепак може да ги одврати потрошувачите при купувањето.
Треба да се напомене дека месото од пилињата хранети на овој начин, исто така, има поголем процент на масни киселини во однос на другите два примерока. Сепак, досегашните истражувања покажаа дека хранењето на пилињата со различен вид на храна може да ја промени и количината на маснотии во пилешкото месо.
Се работи на иновативна сточна храна
Бидејќи глобалната стапка на потрошувачката на месо продолжува да расте, истражувачите велат дека другите можности би биле корисен додаток во исхраната на живината. Во моментов, околу една третина од светското земјоделско земјиште се користи за земјоделски култури што се користат како сточна храна.
Во својот извештај за климатските промени, Организацијата за храна и земјоделство (ФАО) открива дека производителите на добиток се одговорни за многу повеќе емисии на стакленички гасови отколку производителите на повеќето други извори на храна.
Иднината на прехрамбениот систем
„Со тоа што на потрошувачите ќе им се нудат дополнителни можности, ќе ги промени иднината на нашиот прехрамбен систем“, вели Алтман. Тој додава дека вклучувањето на земјоделците во алтернативните извори на храна може да биде предизвик со оглед на трошоците затоа што, на пример, одгледувањето на алги е прилично скапо.
Во САД, некои фарми веќе започнаа со производство на храна со протеини базирани на ларви. Иако хранењето со алги или ларви сè уште не се смета за широко распространет тренд во земјоделството, Алтман верува дека најверојатно ќе се користи најпрво во аквакултурата, поради покажаните резултати.
Извор: Агроклуб
