Европскиот завод за статистика Eurostat во својот извештај објави драстичен пад на бројот на земјоделски стопанства во Европската Унија. Во 2020 година е забележана бројка од 9,1 милиони. Се проценува дека во однос на 2005 година нивниот број е намален за 5,3 милиони односно 37 отсто.
Фармите можат да се класифицираат според активностите кои доминираат во приходите. Некои фарми остваруваат приходи од различни дејности и се работи за мешовито земјоделство, додека специјализираните остваруваат приход од посеви или од сточарство. Специјализација на земјоделството се однесува кога една дејност сочинува најмалку две третини од вкупното стандардно производство на фармата.
Најголем пад е забележан кај мешовитите, кои биле 2,6 милиони помалку, додека кај сточарските намалувањето било 1,6 милиони, а за помалку специјализираните фарми 0,9 милиони. Во 2020 година имало речиси три петини или 58 отсто од фармите категоризирани како специјализирани.
Од нив 34 отсто биле обработливи, 22 отсто трајни посеви и два отсто хортикултура. Малку повеќе од една петтина или 22 отсто се добиточни. Млекарниците сочинуваат пет проценти од сите фарми. Следат одгледувањето на добиток и гоењето, живинарството, овците, козите и другиот добиток на пасење, сите по 4 отсто.
Во 2020 година, нешто помалку од една петтина од сите фарми или 19 проценти отпаѓаат на мешовито земјоделство. Тоа значи дека тие имале повеќе посеви и/или добиток без ниту една активност што претставува најмалку две третини од стандардното производство. До еден процент не може да се класифицираат затоа што се независни по природа или затоа што произведуваат стоки за кои не може да се пресмета стандардниот аутпут.
Половина од користената земјоделска површина на ЕУ, или 52 отсто, била на земјоделски фарми специјализирани за земјоделски посеви. Една третина или 33 отсто припаѓале на добиточните, а остатокот од 15 отсто на мешовитите. Во многу источноевропски земји забележен е висок број на земјоделски имоти.
За Бугарија тоа е 73 отсто, за Унгарија 72 отсто и за Романија 67 отсто.
Слична е ситуацијата и во медитеранските земји како Грција, каде се 74 отсто, Малта 63 отсто и Хрватска 61 отсто. Ова често се одразуваше на поволни услови за одгледување на одредени видови жита, овошје и/или маслинки.
Сточарските фарми биле позастапени во неколку земји од северозападна Европа. Најмногу во Луксембург, 82 отсто од сите фарми, во Ирска 79 и Холандија 58 отсто.
