Прихраната на виновата лоза претставува важна агротехничка мерка која се спроведува континуирано во текот на вегетацијата, со цел обезбедување оптимален раст, развој и принос, како и подобар квалитет на грозјето.
Особено значајна е азотната прихрана, која најчесто се изведува со калциум-амониум нитрат (KAN), рано напролет при првата обработка на почвата, при што најголемиот дел од внесениот азот се искористува до фазата на цветање. Прихраната се врши во неколку фази:
• прва прихрана – на почеток на вегетацијата (март–април), при појава на пупење
• втора прихрана – по цветањето (мај–јуни)
• трета прихрана (по потреба) – 3–4 недели по втората, во фаза на интензивен пораст на бобинките
Азотот има клучна улога во интензивниот вегетативен пораст, формирањето на лисната маса и развојот на леторастите, при што најголемиот дел од внесениот азот се искористува до фазата на цветање. Прекумерната употреба на азот може да предизвика негативни последици, како што се: опаѓање на цветовите, појава на ретки гроздови и нерамномерно или задоцнето зреење на гроздот. Исто така, прекумерниот азот негативно влијае врз квалитетот на виното (послаба арома, нестабилност). Редовното основно ѓубрење е неопходно, при што на секои 3–4 години се препорачува внесување на прегорено шталско ѓубриво. Најдобро е во есенскиот период (октомври–ноември), веднаш по бербата. Оваа мерка придонесува за подобрување на физичките, хемиските и биолошките својства на почвата, зголемување на содржината на органска материја и подобрување на водно-воздушниот режим. Фолијарната прихрана се применува како дополнителна мерка преку лист, со употреба на водорастворливи минерални ѓубрива богати со микроелементи, особено магнезиум (Mg), бор (B) и железо (Fe), кои често се во дефицит кај лозовите насади. Првото третирање се врши во рана фаза на развој, кога леторастите достигнуваат должина од 10–15 cm односно април–мај, во зависност од регионот. Понатамошните третирања се изведуваат во критичните фази од развојот и тоа:
• пред цветање
• по цветање (формирање на зрна)
• во фаза на интензивен пораст на гроздовите
Кај лозја на варовити (карбонатни) почви често се јавува хлороза односно пожолтување на листовите како последица на недостиг на железо. Во такви услови се препорачува примена на фолијарни ѓубрива со зголемена содржина на железо (Fe). Фолијарната прихрана има значајна улога во услови на суша, кога усвојувањето на хранливи материи преку коренот е намалено. Сепак, таа не може да ја замени основната исхрана преку почвата, туку претставува дополнителна мерка во системот на исхрана на виновата лоза.
Извор: Агрометео
