Кризата со коронавируст ќе ги редизајнира градовите кои во иднина ќе мора да станат поодржливи и пофлексибилни на промени, но во фокус да го имаат граѓанинот и неговото право на здрав живот. Прилагодувањето на градовите на новата реалност ќе го направи поотпорен и здравствениот систем.
Строгите мерки за спречување на ширење на заразата со коронавирусот, меѓу кои и воведувањето на карантин во одредени градови па дури и цели земји, почнуваат да наметнуваат нови мерки, но овој пат за одржливост на градовите, безбедност на храната истандардите за живеење.
Од Сингапур до Амстердам, градовите полека размислуваат за нов начин на планирање кое наскоро ќе стане норма, велат експерти во анализата на Фондацијата Томсон Ројтерс.
Ковид-19 ќе поттикне нов начин на размислување како урбаната форма и функција можат да бидат подобрени.
„Многу од најголемите иновации во урбаното планирање и дизајн историски се базираат на подобрување на здравјето на граѓаните кои живеат во градовите“, вели Тони Метјус, професор за урбано планирање и животна средина на универзитетот Грифит во Австралија.
Градовите ќе имаат за цел да станат повеќе самозависни и пофлексибилни, со фокус на транспортот, енергијата и безбедноста на храната, додава Метјус.
Според предвидувањата на Обединетите Нации, до 2050 година бројот на луѓето кои што живеат во градовите ќе се зголеми. Од 56% колку што во моментов живеат во урбани средини тој ќе порасне на две третини од светската популација која ќе живее во градовите.
Повеќе велосипедски патеки
Но коронакризата нема да биде прва пандемија која ќе го промени начинот на кој се планира развојот на градот, покажуваат истражувањата.
Ширењето на заразата со колера во 1830 година доведе до подобрување на системот на канализација во Лондон и на други места, додека епидемијата на туберкулоза во Њујорк во дваесеттите години на минатиот век го отвори патот за подобрување на јавниот транзит систем и правилата за домување.
Сега, градските власти од Богота до Филаделфија размислуваат исто така на мобилноста, но во насока на зголемување на бројот на велосипедски патеки и забрана на сообраќајот на улиците со цел луѓето да можат безбедно да се движат додека траат препораките за физичко дистанцирање. Но и покрај актуелноста на мерките, ваквите решенија се планирани како долгорочни.
Градоначалничката на Париз, Ен Хидалго, има за цел градот да го направи во насока во која на граѓаните би им било потребно 15 минути пешки, со велосипед или со јавен превоз да ги завршат дневните обврски. Тоа би довело до намалување на гужвите и на загадувањето, и ќе го подобри квалитетот на живот, се наведува во планот за „15 минутен град“.
Урбано земјоделство за намалување на зависноста од увоз на храна
Во Сингапур пак, кризата со Ковид-19 ја доведе безбедноста на храната во преден план. Овој град-држава увезува 90% од храната и сè повеќе ја промовира идејата за урбано земјоделство. Целта е до 2030 година таа локано да произведува до 30% од потребите за храна.
За време на карантинот кој беше воведен минатиот месец властите најавија дека ќе доделуваат грантови со цел да се зголеми локалното производство на јајца, зеленчук и риба во следните шест до 24 месеци. Фондот е „тежок“ 21 милијарда долари.
Извор : Слободна Европа
