Овчото млеко како лек е богат извор на протеини и често се користи само како основа за производство на сирење.
Поради неговото посебно значење за исхраната, овчо млеко во последните години е препорачано од Светската здравствена организација. Нивните експерти тврдат дека тоа е најквалитетен вид млеко, кое од неоправдани причини е незначително застапено во менито на современиот човек.
Овчото млеко е бело по боја, има пријатен вкус и е претежно без мирис. Количината и составот на млекото зависат од голем број фактори, според кои може да се класифицира во три основни групи: генетски (раса, индивидуалност), физиолошки (стадиум и редослед на лактација, здравствена состојба, возраст на овцата, број на јагниња) и еколошки (исхрана, начин на молзење, услови за сместување, сезона, клима).
Поради неговото посебно значење за исхраната, овчо млеко во последните години е препорачано од Светската здравствена организација. Нивните експерти тврдат дека тоа е најквалитетен вид млеко, кое од неоправдани причини е незначително застапено во менито на современиот човек.
Овчо млекото е бело по боја, има пријатен вкус и е претежно без мирис. Количината и составот на млекото зависат од голем број фактори, според кои може да се класифицира во три основни групи: генетски (раса, индивидуалност), физиолошки (стадиум и редослед на лактација, здравствена состојба, возраст на овцата, број на јагниња) и еколошки (исхрана, начин на молзење, услови за сместување, сезона, клима).
Со оглед на содржината на некои витамини, овчо млеко е побогато од кравјото млеко.
Лактацијата кај овците трае од 150 до 240 дена, и зависи од расата, приносот на млеко и други фактори. Расата значително влијае на количината и квалитетот на млекото. Така, источнофризиската овца со право се нарекува најмлечна раса, бидејќи дава повеќе од 600 литри млеко за време на лактацијата. Нашите раси овци даваат значително помалку млеко и количината се движи од 40 до 150 литри. Најголемото производство на млеко се постигнува во периодот од 3-та до 4-та недела од лактацијата, додека подоцна се намалува.
Источнофризиска овца
Потеклото на оваа раса е Источна Фризија, која изобилува со низински области трансформирани во пасишта со висока влажност на воздухот и бујни и богати пасишта. Овците имаат голема и груба глава со истакнат назален профил и многу истакнати големи очи. Ушите ѝ се доста долги и свртени напред.
Оваа раса нема рогови. Телото ѝ е покриено со бела волна, додека главата, ушите, потколениците, опашката и задниот дел се покриени со тенки влакна. Вимето им е добро развиено, со истакнати папки, погодни за машинско молзење. Во лактацијата, која трае 7 месеци, дава 500-600 литри млеко и се смета за една од најмлечните раси овци во светот. Просечното дневно производство на млеко е околу 3 литри и е со висока плодност (200-300%).
Травничка праменка
Се вбројува во комбинирана раса, за производство на млеко и месо. Создадена е во близина на Травник, на падините на планината Влашиќ, во централна Босна. Телесната маса на овците е 70 кг, а на овните 75 кг. Има цврста телесна структура, со долга грбна линија и долга опашка. Има цврсти и силни нозе, со добро развиени црни копита. Годишно дава 2-2,5 кг волна. Во период на лактација од 253 дена, овцата произведувала 137 литри млеко. Плодноста се движи од 120 – 140%.
Цигаја
Цигаја е една од најстарите, средно големи раси овци со троен правец на производство (месо – волна – млеко). Главата ѝ е средно голема, тесна, со испакнат назален профил, што е особено изразено кај овните. Расата е без рогови, иако, особено кај овните, може да се најдат темни, спирални рогови. Телесната тежина на овците е 60-80 кг, а на овните 80-120 кг. Просечната годишна маса на волна е 3-5 кг. Плодноста е 110-160%. Тежината при раѓање на јагнињата е околу 4 кг. Млечниот принос е добар и во лактација од 180 дена даваат 50-150 литри млеко.
