Секоја зима, голем број земји се соочуваат со мраз и снег на патиштата. Со децении, камената сол беше главниот сојузник на возачите, бидејќи ефикасно го топи мразот и го намалува бројот на сообраќајни несреќи. Но, зад ова практично решение се крие сериозна еколошка цена.
Кога солта се расфрла по патиштата, дождот и снегот брзо ја носат во реките, езерата и почвата. Таму таа ја зголемува соленоста и ја нарушува чувствителната рамнотежа на природните екосистеми. Последиците се тешки и долгорочни: растенијата пропаѓаат, земјиштето се суши, водните животни ги губат своите живеалишта, а птиците често ја внесуваат солта, мешајќи ја со песок или минерали. Тоа доведува до дехидратација, откажување на бубрезите и масовни угинувања, со ефекти што се прелеваат низ целиот синџир на исхрана, пишува Ifeg.info, пренесува N1.
Свесна за овој проблем, Шведска, земја позната по високата еколошка освестеност, реши да ја промени досегашната практика. Шведската управа за сообраќај, во соработка со научници и истражувачи, уште во 2015 година воведе нова, еколошки прифатлива метода за одржување на патиштата во зима – мешавина од песок и меласа од шеќерна репка.
Овој природен нуспроизвод се покажа како изненадувачки ефикасна алтернатива на солта. Меласата не е токсична и дури може да го подобри квалитетот на почвата, подобро се прилепува на површината на патот и не се испира толку брзо, а воедно ја намалува точката на замрзнување на водата и го спречува создавањето мраз. Дополнително, бидејќи е јадлива, дивите животни можат безбедно да ја консумираат, без ризик по здравјето.
Резултатите не изостанаа. Во рок од неколку години, бројот на угинати птици во областите каде што се применува новата метода значително се намали, додека патиштата останаа безбедни и проодни. Бидејќи мешавината не мора да се нанесува толку често како солта, решението се покажа и како поекономично и поодржливо на долг рок.
Со ова, Шведска успеа да спои три клучни цели: безбедност во сообраќајот, економска исплатливост и заштита на природата. Успехот на оваа иницијатива ги инспирираше и други земји, меѓу кои Норвешка, Финска и Соединетите Американски Држави, да експериментираат со слични еколошки методи.
Шведскиот пример покажува дека технолошкиот напредок не мора да оди на сметка на животната средина. Напротив, кога одлуките се водени од одговорност и емпатија, можно е да се најде рамнотежа меѓу потребите на луѓето и зачувувањето на природата за идните генерации.
извор: frontline.mk
