„Се сеќавам на целото мое детство работејќи во штала, со крави. Така се заљубив во селскиот живот и по основното училиште решив да студирам ветеринарен техничар. Планот беше да го продолжам образованието на универзитет по средно училиште, но татко ми почина во меѓувреме. Тогаш сè се промени.“
Вака ја започнува својата приказна дваесет и тригодишната Анастасија Шушак од Стајиќево кај Зрењанин, која пораснала преку ноќ по семејната трагедија и ги презела одговорностите на фармата. Покрај 11 хектари обработливо земјиште, заедно со нејзината мајка, две сестри и брат, таа се грижела и за кравите, кои во тоа време ги имале околу педесет. Поучена од искуството и желбата за опстанок на фармата, оваа млада и перспективна девојка никогаш не помислила да се откаже.
„Најголемата заслуга им припаѓа на моите татко и мајка, кои градеа и работеа со години за да го направат нашето производство стабилно. Во меѓувреме, тие го зголемија и бројот на крави на фармата, оставајќи женски телиња како би работеле и на генетика“, раскажува таа за Агроклуб.
Дневно производство на млеко до 200 литри
И покрај нивните напори да го одржат тој број крави, по смртта на нејзиниот татко, тие сепак биле принудени да продадат околу дваесет. Таа вели дека ги делеле обврските во шталата, па мајката е задолжена за молзење и хранење на кравите, а таа е задолжена за чистење.
„Нашиот ден започнува и завршува во шталата. Секој од нас има свои одговорности, а братот и сестрите се тука да помогнат кога е потребно“, нагласува оваа вредна девојка.
Со оглед на тоа што се занимаваат со одгледување млечни говеда, нивната фарма произведува помеѓу 150 и 200 литри млеко дневно, кое го предаваат на млекарите. Женските телиња секогаш се оставаат за размножување.
Бидејќи сточарството не функционира без земјоделско производство, семејството Шушак одгледува пченка, сончоглед, пченица, јачмен на повеќе од 10 хектари, а планирано е од оваа година во структурната сеидба да вклучат и луцерка со цел целосно да се задоволат потребите на сите грла на фармата.
Работи и како тракторист
Заедно со постојаните обврски на нива и на фармата, Анастасија скоро четири години е вработена во компанија како оператор на земјоделска опрема, односно возач на трактор. Вистина, нетипично за млада девојка, но како што вели, не сакала да ја пропушти можноста да научи нешто ново.
„Јас работам сè, од орање до жнеење. Возам и виљушкар, телехендлер, а се случува во текот на сезоната да заменувам колега на комбајнот. Ги сакам тракторите и мојата работа.“
Освен што ужива во работата што ја работи, Анастасија тврди дека земјоделството е сè уште многу тешко.
„Временските услови понекогаш се непредвидливи. Постојано се донесуваат некои важни одлуки. Ако не стигнете навреме да ја истретирате нивата, може да дојде до проблеми. Ако не ги испочитувате процедурите и времето не дозволува влегување во парцелата, тогаш тоа може да биде навистина предизвикувачки“, истакнува таа.
Упорна да го одржи производството
Како што додава, сточарството е убедливо најтешка гранка во земјоделството, бидејќи бара постојано присуство и посветеност. Нема ниту еден ден одмор, а воглавно физички е напорно. Сепак, таа е упорна во одржување на фармата и производството. Еве зошто.
„Нашата цел е да обезбедиме мојот брат еден ден да продолжи да ја работи оваа работа. Знам колку ми беше тешко, бидејќи немав од кого да научам некои работи. Сакам да му помогнам, како со добра намера така и со моето присуство.“
Голема мотивација и желба на оваа млада претприемачка е всушност потребата да го оживее сеќавањето на нејзиниот татко, за кого вели дека бил ретко вреден и чесен човек.
„Знаев дека тој секогаш веруваше во мене. Затоа имав желба и да го докажам тоа“, вели таа.
На крајот од разговорот,заклучува дека има ветер во грб и огромна поддршка од неодамна основаното Здружение на земјоделски претприемачи на Србија, чија улога е да ги зајакне и поддржи сите жени во земјоделството, што јасно покажува дека тие не се сами во сето ова, пишува Агроклуб.рс.
