Грешките во хранењето на маториците може да имаат фатални последици за прасињата, особено во моментот на опрасувањето, објаснува д-р Франц Лапа за Агрархеуте.
Изборот и квалитетот на добиточната храна влијае на маториците, а потоа и на прасињата. Проблемите започнуваат со бавно опрасување, поголем број мртвородени, а продолжуваат со недоволно количество млеко и завршуваат со поголеми загуби и прелесни младенчиња во моментот на одбивањето.
Вишокот на калциум ја намалува млечноста
Кога храната за маторици содржи премногу калциум, тоа доведува до намалено ослободување на паратироиден хормон од паратироидната жлезда. Тоа ја намалува мобилноста на калциумот во фазата на опрасување и го намалува производството на млеко.
Самиот процес е бавен. Прасињата споро излегуваат, а плацентата се исфрла со задоцнување од неколку часа или денови. Тоа доведува до развој на бактерии и распаѓање во матката. Се активираат воспалителни процеси, кои го попречуваат ослободувањето на пролактин од хипофизата. Протокот на млеко потоа престанува или се пресушува.
Треба да се обезбедат доволно сурови влакна во храната
Друг важен аспект е снабдувањето на маторицата со сурови влакна. Покрај нивниот удел во оброкот, важна улога игра и уделот на оние кои можат да се ферментираат со помош на бактерии. Храната како што е пулпа од шеќерна репка, лушпи од соја, овесни трици или луцерка имаат висока содржина на сварливи влакна, што значително го забрзува минувањето низ дигестивниот тракт и на тој начин го спречуваат запекот кај маторицата.
Влакната го спречуваат таложењето на ендотоксини во цревата, кои се создаваат поради побавното поминување на храната во цревата, што на крајот доведува до недостаток на хранливи материи во плодот во последната фаза преку воспалителни реакции и нарушена функција на цревата. Оваа појава е позната како синдром на метаболички стрес, а единствен начин да се избегне е да се јаде храна богата со растителни влакна, особено пред опрасување.
