Меѓу најмладите и најискусните трактористи, на 22-та Србобранска бразда, се нашла и 22-годишната Марија Сеошанац од Ново Село кај Врњачка Бања, која ја понела титулата за најдобра.
„Ова достигнување е најголемо во моето досегашно натпреварување, а успехот ми е особено важен бидејќи навистина не го очекував. Конкуренцијата беше голема, сите овие луѓе обработуваат стотици хектари, нивното знаење и вештини се за почит и навистина уште поголема чест ми е што се натпреварував со нив“, наведува Марија.
Од 60 коњски сили на 170
Се оценувало отворањето и затворањето на браздите, рамномерното орање на длабочина од 25 см, правецот морало да се следи. Предноста на Марија била тоа што таа орала на потешко и потврдо земјиште, па орањето на земјата во Војводина поминало без никакви тешкотии.
„Во мојот крај, во близина на Морава, е помалку растресито и потврдо е, ние користиме различна и постара механизација. На север има парцели со подобар квалитет, нема заглавување, тракторот никаде не ми кочеше, изедначено е. А и машината што ја користев беше одлична.“
Марија го добила тракторот на користење од земјоделската фарма Чобанов. Станува збор за машина со моќност од 170 коњски сили, а досега управувала со механизација до 60 коњски сили.
Марија е студентка по биохемија во Белград, а возела трактор од својата осма година, иако целосно го совладала возењето на 12 или 13 години, благодарение на нејзиниот дедо, кој исто така ѝ ја пренел љубовта кон земјоделството.
„Баба и дедо се занимаваа со производство на различни култури. Кога бев мала, почнав да поминувам време со нив на нива, особено со дедо ми. Научив да возам трактор од љубов и љубопитност, но и од неопходност… Морам да кажам, сѐ оди добро. И мотор возам од мала“, додава оваа млада студентка.
Најмногу ужива да вози и да ја обработува земјата
По смртта на нејзиниот дедо, ги намалиле земјоделските површини, а произведуваат пченка, јачмен, пченица и овес. Марија учествува во сите работи, се труди да си оди дома што е можно почесто за да му помогне на своето семејство на полињата, но сѐ уште не е сигурна дали ќе се врати по студиите или патот ќе ја одведе во индустријата.
„Она што го научив на факултет, делумно можам да го применам и во областа на земјоделството, но не знам дали ќе се вратам. Фактот што знам да работам во земјоделство ми е дополнителен плус во животот, сепак, можеби некои врати ќе ми се отворат директно во струката, и во тој случај, би останала во тој бизнис. Ако, пак, се вратам дома, би сакала да го затворам целиот производствен циклус“.
Ништо не ѝ е тешко кога станува збор за работата на нива, но сепак најмногу ужива во возењето и обработувањето на земјиштето. Она што треба да се направи рачно, вели таа, е потешко и понапорно. А не ѝ се непознати ни дефектите и поправките на тракторот.
„Татко ми е автомеханичар, така што ме интересира и одржувањето. Имаше ситуации од промена на црева, филтри за гориво, до расклопување на тракторот – од мали до големи дефекти”, додава Марија.
„Јас наметнав став и им дадов до знаење на сите дека знам да го правам тоа многу добро и дека никој не може да ми приговара. Добивав само пофалби, а секако мора и сами да си го цениш своето знаење“, заклучува Марија.
Извор: agroklub.rs
