Еколошката оаза „Малиот Дунав“ на експерименталниот имот на Земјоделскиот факултет во Белград е прекрасно уредена област, а во јавниот аквариум посетителите можат да се запознаат со риби од Дунав, мини ботаничка градина со водни растенија, мини зоолошка градина каде што водните птици се посебно искуство и прошетка низ праисториската населба. Не треба да се пропушти ниту Островот на еволуцијата и Музејот за мал риболов.
Рибарите, како и оние кои никогаш не зеле стап за ловење во рака, можат да се обидат со риболов, а никако не треба да се пропушти пловењето со брод.
Ова е краток опис на туристичката понуда на еколошката оаза – Центарот за риболов и применета хидробиологија од Радмиловац.
Далибор Вукојевиќ, независен стручен и технички соработник – менаџер, вели дека програмата за организирани посети била многу честа појава сè до избувнувањето на пандемијата на вирусот корона. Програмите, кои можат да траат три или шест часа, имаат едукативен карактер и се одвиваат во присуство на водич. Посетителите покажуваат најголем интерес за чамец и риболов, запознавање на видовите риби и животните.
Селекција на крап и пастрмка
Основна функција на Центарот е научно истражување, односно Центарот служи за практична обука на студенти.
– Почетокот на неговата изградба беше во 2005 година со оригинална идеја за практична обука на студенти на Земјоделскиот факултет во Земун, кои во трета година имаат предмет Риболов и неколку други изборни предмети од областа на аквакултурата. Истата година започна програмата за избор на крап, која спаѓа во научно-истражувачкиот дел. Покрај тоа, ние исто така правиме избор на пастрмка и го започнавме овој бизнис со мрест во 2009/10 година. Сега веќе имаме квалитетни матици, односно материјал за размножување кој треба да оди за понатамошна репродукција за комерцијални цели. Склучени се договори со првите производители и веќе е прикажан добар ефект – вели Вукојевиќ.
Важно е да се каже дека ова е единственото експериментално мрестилиште од овој тип во Србија. Условите се контролираат, односно се прави избор на матици, се води строга грижа за да се избегне парење во сродство, секоја индивидуа се мери за време на чипувањето кога ќе достигне возраст од 10-15 грама и нивно обележување. На крајот на следната производна година, единките се ловат, се мерат и повторно се бележат нивните карактеристики – должина, висина и телесна тежина. Врз основа на тоа, се избираат потенцијални кандидати за матици за понатамошна програма. Кога ќе се добие една генерација, од неа се избираат најквалитетни риби, кои служат за понатамошно мрестење низ генерации, со цел да се подобрат генетските црти.
Роботот ги храни рибите, компјутерот ги контролира условите
-Капацитетот на мрестилиштето е 50 семејства и треба секој резервоар да се искористи за одгледување на една фамилија. До обележувањето, фамилиите мора да бидат разделени. Амбиенталните услови се насекаде исти, бидејќи тоа е систем за рециркулација за одгледување риби. Во сите резервоари се контролира температурата на водата и другите услови. Самите резервари се опремени со роботски систем за хранење на рибите.
На почетокот, тие се одгледуваат со употреба на артемија – храна во течна форма. Подоцна преминуваат на цврста храна, и тогаш хранењето се роботизира.
Тоа значи дека единките се хранат на точно одредено време, а потоа роботот оди од резервоар до резервоар и исфрла храна. Покрај тоа, постои систем за следење на кислородот и температурата на водата наречен оксигард. Во секој резервоар има сонда која ги мери овие параметри и тие се следат на компјутер во контролната просторија или преку мобилен телефон од дома, така што ако нешто не е во ред можеме да реагираме.
Мрест на крап се прави во мај, младите се одгледуваат до октомври, односно до возраст од 10-15 грама кога може безбедно да се обележи со чипови, а после тоа халата се подготвува за мрестење на калифорниска пастрмка затоа што овие риби се мрестат во зима, обично во средината на декември, објаснува Вукојевиќ.
Вукојевиќ вели дека овој крап ќе се разликува од другите по стапката на раст, односно ќе расте побрзо во однос на претходните популации што се наоѓаат во нашите рибници. Ова е програма за избор на фамилии каде што се следи растот, отпорноста кон болести, конверзиите, односно потрошувачката на храна за еден килограм раст. Се разбира, станува збор за екструдирана храна, бидејќи сите рибници од житарки се префрлија на од овој начин на хранење.
– Потребни се 1,7 килограми екструдирана храна за еден килограм раст. Додека порано, потребни беа три или дури повеќе килограми житни култури за еден килограм раст. Покрај тоа, употребата на житни култури во исхраната резултираше со послаб квалитет на рибино месо. Тоа е првенствено поголем процент на маснотии – објаснува Вукојевиќ.
Студентите се вклучени во сите активности поврзани со одгледување риби – исхрана, мрестење, размножување. Во согласност со нивното време, тие помагаат и во одржувањето на самиот Центар.
Извор: dobrojutro.co.rs
