Компирот претставува една од најзначајните градинарски култури во светот, но и кај нас. Неговото производство бара добро планирање, правилна агротехника и внимателен избор на услови за одгледување. Со примена на соодветни мерки, можно е да се постигне висок и стабилен принос, како и квалитетен производ.
Подготовка на почвата
Подготовката на почвата започнува уште во есен со длабоко орање на длабочина од 25 до 35 cm. Оваа агротехничка мерка ја подобрува структурата на почвата и овозможува задржување на влагата, што е од суштинско значење за правилен развој на растенијата.
Се препорачува внесување на органско, односно арско ѓубриво во количина од 20 до 40 тони по хектар. Со тоа се подобрува плодноста, водно-воздушните својства и микробиолошката активност на почвата.
Во пролет, подготовката продолжува со тањирање, бранување или фрезирање, со цел да се добие растресита и ситнозрнеста структура. Добро подготвената почва треба да биде рамна, без грутки и покорица.
Ѓубрење и садење
Примената на минерални NPK ѓубрива е неопходна за правилен раст на растението, развој на кореновиот систем и формирање на клубени. Потребно е внимателно дозирање на азотот, бидејќи неговиот вишок може да доведе до прекумерен развој на надземната маса на сметка на приносот.
Садењето се врши на меѓуредно растојание од 75 cm и растојание во ред од 25 до 30 cm. Пред садење, се формираат гредички кои овозможуваат подобро одводнување, загревање на почвата и правилен развој на клубените.
Услови за одгледување
Температурата на почвата при садење треба да биде околу 10°C. Компирот најдобро успева на лесни до средно тешки почви со pH вредност од 5,5 до 6,5. Не се препорачува одгледување на тешки, збиени и слабо дренирани почви.
Плодоредот е исклучително важен – компирот не треба да се одгледува во монокултура и на истата парцела може да се врати дури по 3–4 години. Не се препорачува садење по култури како домат, пипер или модар патлиџан, поради заеднички болести и штетници. Најдобри предкултури се житните и легуминозните култури.
Саден материјал и нега
За садење треба да се користат здрави и сертифицирани клубени. Поголемите клубени може да се сечат, но секое парче треба да има 1–2 окца. Пред садење, пожелно е клубените да се остават на светлина за да изртат.
Компирот е чувствителен на ниски температури и може да настрада веќе при -1 до -2°C. Затоа, садењето во нашите услови најчесто се изведува во март или април.
Во текот на вегетацијата, една од најважните мерки е грлењето на растенијата кога ќе достигнат висина од 15–20 cm, а постапката се повторува по 2–3 недели. Оваа мерка помага во задржување на влагата, спречува исушување и ги штити растенијата од екстремни температури.
Со редовна примена на агротехнички мерки и заштита од болести и штетници, се обезбедува нормален раст и развој, како и висок принос.
Успешното производство на компир зависи од правилната подготовка на почвата, квалитетниот саден материјал, соодветното ѓубрење и навремената примена на агротехничките мерки. Со почитување на овие принципи, производителите можат да обезбедат стабилен принос и висок квалитет на производот.
Извор: sovetodavna.mk
