Србија е позната по одгледување сливи, јаболка и малини – сепак, во последно време локалните земјоделци се повеќе заинтересирани за егзотични видови. Еден таков – кој не може да се класифицира ниту како овошје ниту како зеленчук – може да донесе добар профит.
Се продава на парче
Во Србија, десетици земјоделци го одгледуваат ова растение, а причината е едноставна: на многумина им се исплаќа. Имено, кивано може да се најде во продавниците, но се продава на парче, а не на килограм. Цената по парче е од 150 до 200 динари.
На 650 метри надморска височина, на Малич во Западна Србија, Борко Луковиќ има една од најегзотичните градини. Покрај малини, капини, рибизли, смокви, тој одгледува и банани, лимони, маслинки, гоџи бобинки и кивано.
Иако нашата клима не е поволна за овие видови растенија, Борко вели дека со голем труд и грижа, дури и ова егзотично овошје може успешно да се одгледува, пишува Инфолига.
Фармата Смиљаниќ од Мачва е исто така успешна во овој бизнис.
„Го сееме веќе неколку години, но само за наши потреби. Неодамна решивме да го сфатиме малку посериозно и да го понудиме на пазарот“, изјави претходно за овој портал Андреа Тодоровиќ, член на фармата Смиљаниќ од Мачвански Белотиќ.
Според овој портал, се покажало дека обработливото земјиште Мачва му одговара многу добро, а приносите се многу повисоки отколку во некои други европски земји. Тие истакнуваат дека има околу 70-80 по куќа, или 74 тони на хектар.
„Ги споредивме нашите резултати со соседните земји и откривме дека нивните приноси се за половина пониски од нашите. Оваа клима навистина му одговара“, истакнува таа.
Кивано се произведува речиси како лубеница, додава Андреа. Мора да се извади и пресади надвор до 15 мај, а бербата започнува во септември. Иако е африкански вид овошје, бара наводнување и досега не забележале дека нешто посебно го напаѓа. Што се однесува до прихраната, не примениле ништо посебно, туку со анализа на земјиштето, утврдиле што му недостасува и го надоместиле. Се бере кога не е целосно зрело, бидејќи подоцна созрева во гајби. Има боцки, па затоа мора да се бере со ракавици и да се редат поединечно, за да не се оштетат едни со други. Што се однесува до тежината, се сортира, а најголемата што ја собрале нашите домаќини била 860 грама.
„Тежината се движи од 230-250 грама, па дури и до 860, што е најголемата што сме ја имале. Секако, како и во сè, има класи. Оние од 250 грама се трета класа, втората е 300-400 грама, а сè над тоа е прва класа“, објаснува Андреа.
