Летното сметање на времето започнува оваа година на 30 март, ноќта меѓу сабота и недела.
Тоа значи дека на 30 март во 02:00 часот, часовниците ќе се поместат во 03:00 часот, односно еден час понапред.
Менувањето на часовниците секоја година привлекува големо внимание, дури и сега кога сè е главно автоматски и не треба да размислуваме дали некаде ќе задоцниме затоа што заборавивме да ги смениме часовниците. Но, тоа сепак може да влијае на нашите планови (промени во сообраќајот, спиењето, работата), а исто така знаеме дека префрлањето на летно сметање на времето носи одредени здравствени ризици.
Иако со години се зборува за престанок на менувањето на часовникот, сегашниот распоред сè уште не држи во ритамот на две промени годишно – пролет и есен.
Летното сметање на времето секогаш започнува на крајот на март, точните датуми се менуваат, а оваа година го поместуваме часовникот нанапред на 30 март или утре во 2 часот по полноќ. Тоа значи дека ќе изгубиме еден час сон, но вечерите ќе бидат подолги.
Ќе се вратиме на зимско сметање на времето на 26 октомври, а потоа ќе ги поместиме часовниците наназад – од три во два наутро. Тогаш ќе спиеме еден час, но деновите ќе бидат пократки.
Историја на временските промени: Летното сметање на времето беше воведено од Бенџамин Френклин во 1784 година како дел од планот за заштеда на енергија, верувајќи дека луѓето ќе користат помалку светлина и енергија во летните месеци доколку ја искористат предноста од повеќе дневна светлина.
Сепак, посериозно спроведување на летното сметање на времето започна во Првата светска војна, кога многу европски земји, вклучително и Велика Британија, ја прифатија практиката за заштеда на енергија за време на војната.
Летното сметање на времето за првпат беше воведено од Германија во 1916 година, а неколку недели подоцна и од Велика Британија.
И двете беа во екот на Првата светска војна и за нив беше многу важно најдобро да ја искористат дневната светлина и да го зачуваат јагленот.
Следната година тоа го направи Русија, а во 1918 година САД. Меѓутоа, во мирнодопски услови, тоа не се одржа во Америка.
Под притисок на земјоделците, американскиот претседател Вудро Вилсон набрзо го укина летното сметање на времето, наведувајќи дека земјата се враќа во „божјото време“.
За време на Втората светска војна, летното сметање на времето повторно стана задолжително, а по војната многу земји продолжија да го користат.
Во САД, практиката на летно сметање на времето стана задолжителна во 1966 година со Законот за стандардно време, додека европските земји го воведоа во 1970-тите.
Денес, многу земји ширум светот сè уште практикуваат летно сметање на времето, додека некои земји, како Русија, Аргентина и Јапонија, ја немаат усвоено оваа практика.
Интересно, се зголемува дебатата за тоа дали менувањето на времето е сè уште корисно, бидејќи се покажало дека прави повеќе штета отколку добро во некои случаи, особено поради неговото влијание врз здравјето.
