Виновата лоза ја напаѓаат голем број болести и штетници, кои се во состојба да го уништат целото производство. За спречување на несаканите последици, неопходно е целосно да се применат сите потребни мерки за заштита. Заштитата започнува по завршување на зимската резидба, со отстранување на орежаните делови од пењушката и нивно спалување.
Од болести и штетници кои треба превентивно да се сузбиваат после резидбата се: црната пегавост, пепелница, бактериози, грињи, акаринози и еринози.
Уште во фазата на мирување, или најдоцна до фазата на влакнести окца, препорачлива е употребата на бакарни препарати кои може да се комбинираат со сулфурни кои дејствуваат на
презимената пепелница, а во зголемена концентрација и на ерифидните грињи. Важен момент при третирањето, е добро да се искапат сите делови од лозата. Од инсектициди во овој период се користат: бело и црвено масло и др.
Од појавата на лисја па се до прошарување на грозјето, заштитата во лозјата се извршува против следните болести: пламеница, пепелница, црна пегавост, сиво гниење на грозјето, црвена палеж на лисјето и разни бактериози.
Од штетници против кои се преземаат мерки за заштита во наведениот период се:
акаринози, жолт и црвен овошен пајак, цигараш, лисни вошки, лозов трипс, цикади, гроздови молци (жолт и пепелав) и др.
За заштита од пламеницата во време на вегетација се користат фунгицидите:
Антракол ВП-70, Антракол кпмби, Микал премиум-Ф, Микал флещ, Профилер и др.
Заштитата од црната пегавост, црвената палеж на лисјето и сивото гниење на грозјето се
извршува со истите фунгициди кои се користат за пламеницата.
За ублажување на штети од појава на црната пегавост и сивото гниење, во локалитетите каде што истите се присутни во поголем обем во лозјата, препорачливо е намалена употреба на азотни минерални ѓубрива, во количини што не ја надминуваат границата од 50 кг/ха.
Советник Стеван Стојковски, Агенција за поттикнување на развојот на земјоделството
