Еволуцијата и специјализацијата на земјоделството, а особено предизвиците со кои се соочуваат микро, малите и средните земјоделски стопанства во руралните средини бараат соодветно ниво на техничка и економска обука. Оваа обука не само што треба да содржи технолошки и менаџерски вештини туку и претприемачки вештини.
Надлежностите на еден земјоделец треба да се поделат во три категории и тоа занаетчиство, управување и претприемништво.
Занаетчиството се однесува на знаењето и искуството за техничко ниво (во однос на производство и средствата за производство), менаџментот се однесува на уредување и организација на производствениот процес и претприемништвото се однесува на стратешки избори.
Во минатото развојот на знаењето се фокусирало на занаетчиството и управувањето, додека многу малку му се посветувало внимание на претприемништвото. Сепак во денешно време, општо прифатливо е дека развојот на претприемништвото е важно за да се овозможи општествено одговорно земјоделство. Умешноста во донесување на вистински деловни и инвестициски одлуки имаат влијание врз севкупната конкурентност на фармата.
Младите сточари не се свесни дека им треба специфично знаење за да ја водат нивната фарма. Секој млад сточар треба да биде желен да развие менаџерски вештини како што се маркетинг, финансии, комуникациски вештини, вмрежување, вештини поврзани со управување со ресурси и животна средина, вештини поврзани со подобрување на благосостојбата на животните, со што ќе оформат една своја сопствена сточарска стратегија со која ќе ја одржуваат својата фарма рентабилна. Голем проблем е што младите сточари не се секогаш свесни дека им се потребни сите овие различни видови на вештини. Многу млади сточари се навикнати да управуваат со својата фарма на традиционален начин и не гледаат потреба од промена водејќи се од тоа дека тие се сточари „по традиција“ и не сфаќаат зошто им се потребни дополнителни знаења.
Затоа треба да се направат напори за да се подигне свеста за потребата за знаење.
Здружение „Млад сточар
