Гоењето/товот на свињи трае 6 месеци, а сурутката го забрзува гоењето и придонесува за заштеда на смесата за гоење – со што им носи поголема заработка на одгледувачите. Во колкава количина смеат да ја консумираат свињите? Сурутката е со ниска енергетска вредност и може да придонесе до четвртина од дневните потреби за енергија.
Сурутка во исхраната на свињите
Во исхраната на свињите, сурутката се користи за категории од 18 кг до крајот на гоењето. Не е погодна за помлади и полесни прасиња поради малиот капацитет на органите за варење, додека големите свињи можат да ја пијат во големи количини. Бидејќи е нискоенергетска (задоволува околу 25% од потребите), мора да се меша со пченка или со концентрати, вели дипл. инж. Ненад Вујиќ за Agroinfonet.
За да се обезбеди максимален прираст, свињите мора постојано да примаат сурутка, без прекин во исхраната, за да се избегне период на повторна адаптација. Бидејќи свињите претпочитаат влажна храна пред сува храна, најдобро е да се користи мешавина од сурутка со концентрат за гоење. Ова ги елиминира респираторните проблеми поради брашнестата храна, иако одделно може да се понуди и концентрат и сурутката за пиење.
Се постигнува значителна заштита на вода, бидејќи во текот на целото гоење вода воопшто не се користи, туку животните ја консумираат преку сурутка. Температурата на сурутка е исто така важна. За време на зимското гоење, важно е нејзината температура да биде околу 40 степени Целзиусови, за свињите да трошат што помалку храна на сопственото загревање. Свињите можат да пијат двојно повеќе сурутка од вода и да излачуваат големо количество урина, столицата е мека, се создава двојно повеќе измет, па затоа е неопходно да се одржува соодветна хигиена и да се зголеми вентилацијата, особено во лето.
Преминот од топла на ладна сурутка и обратно мора да биде постепен, бидејќи доаѓа до прејадување на свињите, а со тоа и зголемена смртност поради прекумерно производство на гас поради развој на бактерии од родот Clostridiae.
Со користење на сурутка во исхраната на свињите се постигнува значителна заштеда на смесата за гоење, како и намалување на должината на гоењето. Затоа, не постои значајна причина да не се применува овој начин на хранење на свињите, било во помалите рурални домаќинства или во индустриското одгледување доколку е достапна сурутка.
