На пазарот се забележува недостиг на тврда пченица, што предизвикува поскапување на тестенините, додека понудата на леб е задоволителна.
Цените на лебната пченица во САД паднаа по објавувањето на податоците на USDA (американското Министерство за земјоделство), кои го коригираа и најавија поголемо глобално производство, како и залихи на таа житарка. Тамошното министерство ги зголеми своите прогнози, бидејќи количините на пченица во Австралија, Канада и Русија се поголеми од претходните месеци, иако се стравуваше дека дождовите во Австралија ќе доведат до голем пад на приносите, наведува Агрархеуте.
Побарувачката на меѓународниот пазар влијаеше и на европските цени на житарките. На париската берза МАТИФ водечкиот договор за пченица за март падна за речиси пет евра – до сегашните 282,50 евра за тон.
Паѓаат цените на лебната пченица
Глобалните декемвриски прогнози на USDA во периодот 2021/22 година вклучуваат низа корекции, односно поголемо производство, поголема потрошувачка, поголема трговија и, конечно, поголеми залихи.
Австралиското производство се зголеми за 2,5 милиони тони на рекордни 34,0 милиони тони, врз основа на најновите податоци од ABARES (Биро за земјоделска економија и наука на Австралија).
Производството во Русија се зголеми на 75,5 милиони тони поради поголемата жетва на зимската пченица, според ажурираните податоци на руското Министерство за земјоделство. Канадската е зголемена за 0,7, на 21,7 милиони тони.
Најголемата промена го погодува Иран, бидејќи има зголемување на увозот од 1,5 милиони тони на седум милиони тони. Причината за тоа е многу слабиот род. Тоа е најголемиот ирански увоз на пченица на сите времиња, надминувајќи го претходниот рекорд од 6,8 милиони тони од 2008/09 година.
Предвидените глобални залихи во 2021/22 година се зголеми за 2,4 милиони тони на 278,2 милиони тони од страна на USDA. Најголеми зголемувања се забележани во Австралија и Канада, како и во САД.
Поскапување и недостиг на тврда пченица
Во исто време, сведоци сме на поскапување на тестенините поради пониското производство и високите цени на тврдата пченица на светските берзи. Ова е уште еден удар по џебот на потрошувачите кога се знае дека голем дел од граѓаните во исхраната користат тестенини.
Поради високите температури и сушата жетвата во 2021 година потфрлила, пред сѐ во Австралија, Канада, Италија и Унгарија, главни земји производители на овој вид пченица.
Цената на тврдата пченица во Канада достигна 610,78 евра за тон, додека во САД е во благ пад. Пад бележи и Чикашката берза, но неизвесно е колку ќе трае и до која сума.
Според извештајот на канадската комисија за развој на пченицата на провинцијата Саскачеван, овогодишниот принос бил многу помал од очекуваниот. Досега земјата има извезено помалку ваков вид жито отколку во истиот период лани. Годинешниот род го намалија временските услови, односно поголемите количества дожд кои наврнаа непосредно пред созревањето и жетвата. Инаку, канадското производство задоволува две третини од светските потреби за тврда пченица.
Италијанските производители на тестенини досега ги задоволуваа своите потреби на домашниот пазар, но годинава беа принудени да одат на меѓународно ниво. Се очекуваше производството во таа земја да ја надмине успешната реколта од 2020 година, но површините под тврда пченица беа намалени.
Поради сето наведено, се предвидува дека поскапувањето ќе достигне највисоко ниво во последните 13 години. Светските акции се сведени на најниско ниво во последните шест. Производителите стравуваат дека нема да имаат доволно суровини во првата половина на 2022 година.
Заедно со намалувањето на количината и зголемувањето на цената, потрошувачите се обидуваат да најдат алтернативи. Австралија ги продаде своите залихи од минатата година на Европската Унија. Мексико со пченица се снабдуваше од Алжир, додека во Турција, која е голем извозник на тестенини, проблемот е решен со промена на законските прописи. Тие го зголемија уделот на обичната пченица од 30 на 100 проценти и на тој начин избегнаа недостиг на тестенини.
