Според демографските проекции на Евростат, до 2050 година на Литванија и е предвидена загуба од дури 43,5 % од населението надвор од градовите, на Летонија (37,6 %), Бугарија (26,8 %), Романија и Хрватска една четвртина од руралното население.
Од друга страна, пораст на руралното население ќе забележи Ирска и тоа дури за една четвртина, Шведска за повеќе од десет проценти, Данска и Белгија за 1,2 проценти.
Австрија до 2050 година ќе изгуби најмалку рурално население, само 0,6 отсто.
Во Хрватска, каде што според пописот од 2011 година, повеќе од три милиони луѓе живееле во градови, се предвидува пораст на урбаното население од два проценти.
Социолозите сметаат дека тешко е да се зборува за одржлив развој таму каде што нема поврзаност на урбани и рурални подрачја.
Руралните подрачја имаат своја предност како храна, природни ресурси и обновливи извори на енергија, меѓутоа проблемот настанува кога нема луѓе кои тука би живееле.
Инфраструктурата, достапноста на образовни и културни услуги се неопходни за квалитет на животот и таму каде што е тоа решено, руралните простори стануваат привлечни за живот на поголем број луѓе.
Освен приградските населби, класичните рурални населби ќе се испразнат, особено ридско-планинските и пограничните, поради што е неопходна децентрализација на јавната управа, рамномерен регионален развој, како и субвенции за рурални предели.
